พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙
ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑

๔. มกสชาดก
มีศัตรูผู้มีปัญญาดีกว่ามีมิตรโง่
             [๔๔] 	ศัตรูผู้ประกอบด้วยปัญญายังดีกว่า มิตรผู้ไม่มีปัญญาจะดีอะไร เหมือน
                          บุตรของช่างไม้ผู้โง่เขลา คิดว่าจะตียุง ได้ตีศีรษะของบิดาแตกสองเสี่ยง
                          ฉะนั้น.
จบ มกสชาดกที่ ๔.

             เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗  บรรทัดที่ ๒๙๔ - ๒๙๙.  หน้าที่  ๑๗.
http://84000.org/tipitaka/atita100/v.php?B=27&A=294&Z=299&pagebreak=0
             ศึกษาอรรถกถาชาดกนี้ ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=44
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗
http://84000.org/tipitaka/read/?สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่_๒๗
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/mean_reverse.php?text=27&Aindex=%CA%D2%C3%BA%D1%AD
http://84000.org/tipitaka/read/?index_27