พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙
ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑

๕. โรหิณีชาดก
ผู้อนุเคราะห์ที่โง่เขลาไม่ดี
             [๔๕] 	ศัตรูผู้เป็นนักปราชญ์ยังดีกว่า คนโง่เขลาถึงเป็นผู้อนุเคราะห์จะดีอะไร
                          ท่านจงดูนางโรหิณีผู้โง่เขลา ฆ่ามารดาแล้วเศร้าโศกอยู่.
จบ โรหิณีชาดกที่ ๕.

             เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗  บรรทัดที่ ๓๐๐ - ๓๐๔.  หน้าที่  ๑๗.
http://84000.org/tipitaka/atita100/v.php?B=27&A=300&Z=304&pagebreak=0
             ศึกษาอรรถกถาชาดกนี้ ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=45
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗
http://84000.org/tipitaka/read/?สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่_๒๗
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/mean_reverse.php?text=27&Aindex=%CA%D2%C3%BA%D1%AD
http://84000.org/tipitaka/read/?index_27