ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ  พระวินัยปิฎก  พระสุตตันตปิฎก  พระอภิธรรมปิฎก  ค้นพระไตรปิฎก  ชาดก  หนังสือธรรมะ 
 
อรรถกถา อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต วรรคที่ไม่สงเคราะห์เป็นปัณณาสก์
๑. สัปปุริสวรรค

               วรรคที่ไม่สงเคราะห์เป็นปัณณาสก์               
               สัปปุริสวรรคที่ ๑               
               อรรถกถาสิกขาปทสูตรที่ ๑               
               พึงทราบวินิจฉัยในสิกขาปทสูตรที่ ๑ แห่งปัณณาสก์ที่ ๕ ดังต่อไปนี้ :-
               บทว่า อสปฺปุริสํ ได้แก่ บุรุษลามก บุรุษเปล่า บุรุษหลง บุรุษผู้ถูกทำให้บอดหนาด้วยอวิชชา.
               บทว่า อสปฺปุริสตรํ ได้แก่ เกินอสัตบุรุษ (อสัตบุรุษยิ่งกว่าอสัตบุรุษ).
               พึงทราบสัตบุรุษทั้งสองนอกนี้ โดยตรงกันข้ามกับที่กล่าวแล้ว.
               คำที่เหลือในบทนี้ ง่ายทั้งนั้น.
               จบสิกขาปทสูตรที่ ๑               

               ใน ๕ สูตรต่อจากนี้ก็เหมือนในสูตรนี้.
               จริงอยู่ ในสูตรเหล่านั้น
                         สูตรที่ ๑ ตรัสด้วยเวร ๕
                         สูตรที่ ๒ ตรัสด้วยอสัทธรรม
                         สูตรที่ ๓ ตรัสด้วยกายทวารวจีทวาร
                         สูตรที่ ๔ ตรัสด้วยมโนทวาร
                         สูตรที่ ๕ ตรัสด้วยมิจฉัตตะ ๘
                         สูตรที่ ๖ ตรัสด้วยมิจฉัตตะ ๑๐.

               อรรถกถาปฐมปาปธัมมสูตรที่ ๗               
               พึงทราบวินิจฉัยในปฐมปาปธัมมสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :-
               บทว่า ปาปํ ได้แก่ คนลามก คือบุคคลเศร้าหมอง.
               บทว่า กลฺยาณํ ได้แก่ คนเจริญ คือบุคคลไม่มีโทษ.
               คำที่เหลือในสูตรนี้ง่ายทั้งนั้น.
               จบอรรถกถาปฐมปาปธัมมสูตรที่ ๗               

               แม้ในทุติยปาปธรรมสูตรที่ ๘ ก็นัยนี้เหมือนกัน

               อรรถกถาตติยปาปธัมมสูตรที่ ๙               
               พึงทราบวินิจฉัยในตติยปาปธัมมสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :-
               บทว่า ปาปธมฺมํ ได้แก่ ธรรมลามก.
               บทว่า กลฺยาณธมฺมํ ได้แก่ ธรรมอันไม่มีโทษ.
               คำที่เหลือในสูตรนี้ง่ายทั้งนั้น.
               จบอรรถกถาตติยปาปธัมมสูตรที่ ๙               

               แม้ในอรรกถาจตุตถปาปธัมมสูตรที่ ๑๐ ก็มีนัยนี้เหมือนกัน.
               ในวรรคนี้ ท่านกล่าวถึงปฏิปทาของผู้ครองเรือนในสูตรแม้ทั้ง ๑๐.
               หากคฤหัสถ์เป็นพระโสดาบัน พระสกทาคามี ย่อมควรเหมือนกัน.
               จบสัปปุริสวรรควรรณนาที่ ๑               
               -----------------------------------------------------               

.. อรรถกถา อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต วรรคที่ไม่สงเคราะห์เป็นปัณณาสก์ ๑. สัปปุริสวรรค จบ.
อ่านอรรถกถา 21 / 1อ่านอรรถกถา 21 / 191อรรถกถา เล่มที่ 21 ข้อ 201อ่านอรรถกถา 21 / 211อ่านอรรถกถา 21 / 274
อ่าน เนื้อความในพระไตรปิฎก
http://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=21&A=5845&Z=6072
- -- ---- ----------------------------------------------------------------------------
ดาวน์โหลด โปรแกรมพระไตรปิฎก
บันทึก  ๒๓  มกราคม  พ.ศ.  ๒๕๕๐
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com