ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ  พระวินัยปิฎก  พระสุตตันตปิฎก  พระอภิธรรมปิฎก  ค้นพระไตรปิฎก  ชาดก  หนังสือธรรมะ 
 
อรรถกถา กถาวัตถุปกรณ์
วรรคที่ ๑๓ นีวุตกถา

               อรรถกถานีวุตกถา               
               ว่าด้วยผู้มีจิตอันนิวรณ์ครอบงำแล้ว               
               บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องของผู้มีจิตอันนิวรณ์ครอบงำแล้ว.
               ในเรื่องนั้น ชนเหล่าใดมีความเห็นผิดดุจลัทธินิกายอุตตราปถกะทั้งหลายว่า บุคคลผู้ถูกนิวรณ์ทั้งหลายครอบงำแล้ว ปกปิดแล้ว หุ้มห่อแล้วย่อมละนิวรณ์ เพราะความที่บุคคลผู้บริสุทธิ์แล้วไม่มีสิ่งที่ควรทำให้บริสุทธิ์ ดังนี้ คำถามของสกวาทีว่า บุคคลผู้มีจิตอันนิวรณ์ครอบงำแล้วเป็นต้น หมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที.
               คำว่า บุคคลเป็นผู้มีจิตอันราคะย้อมแล้ว เป็นต้น สกวาทีกล่าวเพื่อแสดงโทษในการละนิวรณ์ของผู้มีจิตอันนิวรณ์ครอบงำแล้ว.
               คำว่า บุคคลผู้มีจิตบริสุทธิ์ ผ่องแผ้วเป็นต้น สกวาทีกล่าวเพื่อแสดงสมุจเฉทวิสุทธิแห่งผู้บริสุทธิ์แล้วนอกจากวิขัมภนวิสุทธิ.
               คำว่า เมื่อภิกษุนั้นรู้อยู่อย่างนี้ เห็นอยู่อย่างนี้ เป็นต้น ท่านย่อมแสดงความสิ้นไปแห่งอาสวะของผู้รู้อยู่ เห็นอยู่อย่างนี้ มิใช่แสดงถึงการละนิวรณ์ของผู้มีจิตอันนิวรณ์กำลังครอบงำ เพราะฉะนั้น ข้อนี้จึงไม่สำเร็จประโยชน์ด้วยประการฉะนี้แล.

               อรรถกถานีวุตกถา จบ.               
               -----------------------------------------------------               

.. อรรถกถา กถาวัตถุปกรณ์ วรรคที่ ๑๓ นีวุตกถา จบ.
อ่านอรรถกถา 37 / 1อ่านอรรถกถา 37 / 1521อรรถกถา เล่มที่ 37 ข้อ 1523อ่านอรรถกถา 37 / 1526อ่านอรรถกถา 37 / 1898
อ่าน เนื้อความในพระไตรปิฎก
http://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=37&A=15601&Z=15651
- -- ---- ----------------------------------------------------------------------------
ดาวน์โหลด โปรแกรมพระไตรปิฎก
บันทึก  ๘  เมษายน  พ.ศ.  ๒๕๕๗
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com