ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ  พระวินัยปิฎก  พระสุตตันตปิฎก  พระอภิธรรมปิฎก  ค้นพระไตรปิฎก  ชาดก  หนังสือธรรมะ 
 
อรรถกถา กถาวัตถุปกรณ์
วรรคที่ ๒๑ อวิวิตตกถา

               อรรถกถาอวิวิตตกถา               
               ว่าด้วยปุถุชนผู้ไม่สงัด               
               บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องปุถุชนผู้ไม่สงัด.
               ในเรื่องนั้น การสันนิษฐาน ในลัทธิของสกวาทีนี้ว่า ธรรมใดเกิดขึ้นเฉพาะหน้า คือเป็นปัจจุบัน แก่บุคคลใด บุคคลนั้นชื่อว่าไม่สงัดจากธรรมนั้น ดังนี้.
               ก็ชนเหล่าใดมีความเห็นผิดดุจลัทธินิกายอุตตราปถกะบางพวกนั้นนั่นแหละว่า ปุถุชนไม่กำหนดรู้ธรรมอันประกอบด้วยธาตุ ๓#- เหตุใด เพราะเหตุนั้น ในขณะเดียวกันนั่นแหละ เขาย่อมไม่สงัดจากธรรมอันประกอบด้วยธาตุ ๓ แม้ทั้งปวง ดังนี้.
               คำถามของสกวาทีหมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที.
               คำว่า ไม่สงัดจากผัสสะ ๓ เป็นต้น สกวาทีกล่าวเพื่อแสดงโทษอันเป็นไปในขณะหนึ่งแห่งธรรมทั้งปวงมีผัสสะเป็นต้น.
               คำที่เหลือในที่นี้มีอรรถตื้นทั้งนั้นแล.
____________________________
#- ธาตุ ๓ คือ กามธาตุ รูปธาตุ อรูปธาตุ.

               อรรถกถาอวิวิตตกถา จบ.               
               -----------------------------------------------------               

.. อรรถกถา กถาวัตถุปกรณ์ วรรคที่ ๒๑ อวิวิตตกถา จบ.
อ่านอรรถกถา 37 / 1อ่านอรรถกถา 37 / 1833อรรถกถา เล่มที่ 37 ข้อ 1836อ่านอรรถกถา 37 / 1838อ่านอรรถกถา 37 / 1898
อ่าน เนื้อความในพระไตรปิฎก
http://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=37&A=19553&Z=19575
- -- ---- ----------------------------------------------------------------------------
ดาวน์โหลด โปรแกรมพระไตรปิฎก
บันทึก  ๙  เมษายน  พ.ศ.  ๒๕๕๗
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com

สีพื้นหลัง :