ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๘ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๗. สัตตกนิบาต]

๒. ลกุณฏกภัททิยเถรคาถา

๒. ลกุณฏกภัททิยเถรคาถา
ภาษิตของพระลกุณฑกภัททิยเถระ
(พระลกุณฏกภัททิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า) [๔๖๖] พระภัททิยภิกษุอยู่ในอัมพาฏการามอันสวยงาม ใกล้ชัฏแห่งป่า ได้ถอนตัณหาพร้อมทั้งรากแล้ว เป็นผู้งามด้วยคุณมีศีลเป็นต้น เข้าฌานอยู่ในชัฏแห่งป่า [๔๖๗] ผู้มักบริโภคกามบางพวกยินดีด้วยเสียงตะโพน เสียงพิณและเสียงบัณเฑาะว์ ส่วนเรายินดีในคำสอนของพระพุทธเจ้าอยู่ที่โคนไม้ [๔๖๘] หากพระพุทธเจ้าพึงประทานพรแก่เรา และหากเราพึงได้รับพรนั้น เราจะพึงรับกายคตาสติที่ชาวโลกทั้งมวลควรเจริญอยู่ประจำ [๔๖๙] เหล่าชนที่ดูหมิ่นรูปร่างเรา แต่ชมเสียงเรา ชื่อว่ายังตกอยู่ภายใต้อำนาจฉันทราคะ ย่อมไม่รู้จักเรา [๔๗๐] คนโง่เขลาถูกกิเลสปิดกั้นไว้โดยรอบ ไม่รู้ทั้งภายใน ไม่เห็นทั้งภายนอก ย่อมถูกชักจูงไปตามกระแสเสียง [๔๗๑] แม้คนที่ไม่รู้ภายใน เห็นชัดแต่ภายนอก ชื่อว่าเห็นแต่ผลภายนอก ย่อมถูกชักจูงไปตามกระแสเสียง [๔๗๒] ส่วนคนที่มีความเห็นไม่ถูกปิดกั้น รู้ชัดทั้งภายใน เห็นแจ้งทั้งภายนอก ย่อมไม่ถูกชักจูงไปตามกระแสเสียง {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๔๑๙}


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๔๑๙. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=26&siri=362                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=26&A=6728&Z=6743                   ศึกษาอรรถกถานี้ ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=362                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu26


บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com