ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๘ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๗. สัตตกนิบาต]

๔. โสปากเถรคาถา

๔. โสปากเถรคาถา
ภาษิตของพระโสปากเถระ
(พระโสปากเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า) [๔๘๐] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่านรชน เสด็จจงกรมที่ร่มเงาแห่งพระคันธกุฎี ได้เข้าไปเฝ้าพระองค์ซึ่งเป็นบุรุษผู้สูงสุด แล้วถวายบังคม ณ ที่นั้น [๔๘๑] ได้ห่มจีวรเฉวียงบ่า ประนมมือ เดินจงกรมตามพระองค์ ผู้ซึ่งปราศจากกิเลสดุจธุลีสูงสุดกว่าสรรพสัตว์ [๔๘๒] ลำดับนั้น พระองค์ได้ตรัสถามปัญหากับเรา เราเชี่ยวชาญรอบรู้ปัญหาทั้งหลาย จึงไม่สะทกสะท้านและหวาดกลัว ได้พยากรณ์ถวายพระศาสดา [๔๘๓] เมื่อเราแก้ปัญหาถวายเสร็จแล้ว พระตถาคตทรงอนุโมทนาแล้ว ทรงเหลียวดูภิกษุสงฆ์ได้ตรัสเนื้อความนี้ว่า [๔๘๔] เป็นลาภของชาวอังคะและชาวมคธ ที่โสปากภิกษุนี้บริโภค จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัย และได้ตรัสถึงการต้อนรับและสามีจิกรรม ของชาวอังคะและชาวมคธเหล่านั้น ว่าเป็นลาภของพวกเขา [๔๘๕] โสปากะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจงมาพบเรา และการแก้ปัญหานี้แหละ จงเป็นการอุปสมบทของเธอ [๔๘๖] เราเกิดมามีอายุได้ ๗ ขวบ ก็ได้อุปสมบทแล้ว ยังทรงร่างกายซึ่งมีในภพสุดท้ายอยู่ น่าอัศจรรย์จริง ความที่ธรรมเป็นธรรมดี {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๔๒๑}


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๔๒๑. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=26&siri=364                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=26&A=6763&Z=6779                   ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=364                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu26


บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com

สีพื้นหลัง :