ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๙ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
๖. พรหาฉัตตชาดก (๓๓๖)
ว่าด้วยพระกุมารชื่อพรหาฉัตต์
(พระโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาในเวลาที่ทรงบ่นเพ้อว่า) [๑๔๑] พระองค์ทรงบ่นอยู่ว่า หญ้า หญ้า ใครหนอนำหญ้ามาถวายพระองค์ พระองค์มีกิจที่จะพึงทำด้วยหญ้าหรือหนอ จึงตรัสแต่คำว่า หญ้า หญ้า เท่านั้น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๘๕}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต]

๔. โกกิลวรรค ๗. ปีฐชาดก (๓๓๗)

(พระราชาทรงสดับดังนั้น จึงตรัสว่า) [๑๔๒] ฉัตตฤๅษีนั้นมีร่างกายสูง เป็นพรหมจารี เป็นพหูสูต มาแล้วที่นี้ ลักเอาทรัพย์ทั้งหมดของเราไป ใส่หญ้าไว้ในตุ่มแทนแล้วหนีไป (พระโพธิสัตว์กราบทูลว่า) [๑๔๓] ผู้ต้องการใช้หญ้ามีค่าน้อยแลกทรัพย์จำนวนมาก ย่อมต้องกระทำอย่างนี้ คือ ถือเอาทรัพย์ของตน แต่ไม่ถือเอาหญ้าซึ่งไม่ควรถือเอา การพิไรรำพันในเรื่องนั้นจะมีประโยชน์อะไร (พระราชาทรงสดับดังนั้น จึงตรัสว่า) [๑๔๔] คนมีศีลไม่กระทำเช่นนั้น คนพาลทำเช่นนั้นเป็นปกติ ทำไมหนอจะทำคนที่มีศีลไม่มั่นคง ซึ่งเป็นคนทุศีลให้เป็นบัณฑิตได้
พรหมฉัตตชาดกที่ ๖ จบ


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๗ หน้าที่ ๑๘๕-๑๘๖. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=27&siri=336                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=27&A=3112&Z=3123                   ศึกษาอรรถกถานี้ ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=642                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu27


บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com