ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
     ฉบับหลวง   ฉบับมหาจุฬาฯ   บาลีอักษรไทย   PaliRoman 
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๙ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๘. อัฏฐกนิบาต]

กัจจานิวรรค ๑. กัจจานิชาดก (๔๑๗)

๘. อัฏฐกนิบาต
กัจจานิวรรค
หมวดว่าด้วยนางกัจจานี
๑. กัจจานิชาดก (๔๑๗)
ว่าด้วยนางกัจจานี
(ท้าวสักกะตรัสถามนางกัจจานีว่า) [๑] แม่กัจจานี เจ้านุ่งห่มผ้าขาวสะอาด มีผมเปียกชุ่ม ยกหม้อขึ้นตั้งบนเตา ซาวข้าวสารและงาป่น ข้าวสุกคลุกงาจักมีไว้เพื่อเหตุอะไร (นางกัจจานีตอบว่า) [๒] พราหมณ์ ข้าวสุกคลุกงาที่สุกดีแล้ว จักมีไว้เพื่อเป็นอาหารสำหรับตนเองหามิได้เลย ธรรมะได้ตายแล้ว วันนี้ ข้าพเจ้าจักทำบุญอุทิศให้ธรรมะกลางป่าช้า (ท้าวสักกะตรัสว่า) [๓] แม่กัจจานี เจ้าจงใคร่ครวญแล้วจึงทำ ใครหนอบอกเจ้าว่า ธรรมะได้ตายแล้ว ท้าวสหัสสนัยน์ผู้มีอานุภาพล้นบอกไว้ว่า ธรรมะอันประเสริฐย่อมไม่ตายในกาลไหนๆ (นางกัจจานีกล่าวว่า) [๔] พราหมณ์ ข้าพเจ้ามั่นใจในข้อนี้ว่า ธรรมะได้ตายแล้ว ข้าพเจ้าไม่มีความสงสัย เพราะเดี๋ยวนี้ คนชั่วกลับเป็นอยู่สบาย [๕] เหมือนอย่างลูกสะใภ้ของข้าพเจ้าเป็นหมัน หล่อนทุบตี ขับไล่ข้าพเจ้าแล้วคลอดบุตร เดี๋ยวนี้หล่อนเป็นใหญ่ในตระกูลทั้งหมด ส่วนข้าพเจ้ากลับถูกทอดทิ้งอยู่อย่างเดียวดาย {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๒๘๕}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๘. อัฏฐกนิบาต]

กัจจานิวรรค ๒. อัฏฐสัททชาดก (๔๑๘)

(ท้าวสักกะตรัสว่า) [๖] เรายังมีชีวิตอยู่ ยังไม่ตาย เรามาที่นี้เพื่อประโยชน์แก่เจ้าโดยเฉพาะ ลูกสะใภ้คนใดทุบตีขับไล่เจ้าแล้วคลอดบุตร เราจะทำหล่อนพร้อมกับบุตรให้เป็นเถ้าธุลีทีเดียว (นางกัจจานีกล่าวว่า) [๗] ข้าแต่เทวราช หากพระองค์ทรงพอพระทัยเสด็จมาที่นี้ เพื่อประโยชน์แก่หม่อมฉันโดยเฉพาะอย่างนี้ ขอหม่อมฉัน ลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลาน จงอยู่ร่วมเรือนกันด้วยความบันเทิงใจเถิด (ท้าวสักกะตรัสว่า) [๘] แม่กาติยานี หากเจ้าพอใจเช่นนั้น แม้จะถูกทุบตีขับไล่ก็อย่าละธรรม ขอให้เจ้า ลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลาน จงอยู่ร่วมเรือนกันด้วยความบันเทิงใจเถิด [๙] นางกาติยานีนั้นกับลูกสะใภ้ได้มีใจบันเทิงอยู่ร่วมกัน ลูกชายและหลานก็ได้ช่วยกันปฏิบัติบำรุง เพราะท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพได้ทรงอนุเคราะห์
กัจจานิชาดกที่ ๑ จบ


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๗ หน้าที่ ๒๘๕-๒๘๖. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=27&siri=417                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :- http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=27&A=4794&Z=4824                   ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=1121              พระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=27&item=1121&items=8              อ่านอรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย :- http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=39&A=5226              The Pali Tipitaka in Roman :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=27&item=1121&items=8              The Pali Atthakatha in Roman :- http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=39&A=5226                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu27              อ่านเทียบฉบับแปลอังกฤษ Compare with English Translation :- https://suttacentral.net/ja417/en/francis-neil



บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ บันทึกล่าสุด ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com

สีพื้นหลัง :