ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๔ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔. กุณฑธานวรรค]

๑. กุณฑธานเถราปทาน

๔. กุณฑธานวรรค
หมวดว่าด้วยเรื่องพระกุณฑธานะเป็นต้น
๑. กุณฑธานเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระกุณฑธานเถระ
(พระกุณฑธานเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า) [๑] ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดีได้บำรุงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ทรงเป็นพระสยัมภู เป็นบุคคลผู้เลิศ เสด็จหลีกเร้น๑- อยู่ ๗ วัน [๒] ข้าพเจ้ารู้เวลาที่พระองค์จะเสด็จออกจากสมาบัติ จึงได้ถือกล้วยหวีใหญ่เข้าไปถวาย แด่พระผู้มีพระภาคผู้เป็นมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระ [๓] พระผู้มีพระภาคผู้เป็นสัพพัญญู ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เป็นมหามุนี เมื่อจะทำจิตของข้าพเจ้าให้เลื่อมใส จึงทรงรับแล้วเสวย [๔] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบด้วยนายเกวียนผู้ยอดเยี่ยม เสวยแล้วประทับนั่งบนอาสนะของพระองค์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า [๕] เหล่ายักษ์ที่ประชุมกันอยู่ที่ภูเขานี้ และคณะภูตในป่าทั้งหมดจงฟังคำของเรา [๖] เราจักพยากรณ์ผู้ที่บำรุงพระพุทธเจ้า ผู้เป็นดังพญาเนื้อชาติไกรสร ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด เชิงอรรถ : เสด็จหลีกเล้น หมายถึงอยู่โดยการเข้านิโรธสมาบัติ (ขุ.อป.อ. ๒/๑/๖๒) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๕๐}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔. กุณฑธานวรรค]

๑. กุณฑธานเถราปทาน

[๗] ผู้นั้นจักเป็นเทวราช ๑๑ ชาติ และจักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ ชาติ [๘] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร ทรงสมภพในราชกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก [๙] ผู้นั้นจักด่าสมณะทั้งหลายผู้มีศีล ผู้ไม่มีอาสวะ จักได้การขนานนามเพราะวิบากแห่งบาปกรรม [๑๐] เขาจักมีนามว่ากุณฑธานะ เป็นสาวกของพระศาสดาพระองค์นั้น เป็นธรรมทายาท เป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต [๑๑] ข้าพเจ้าขวนขวายวิเวกอยู่เนืองๆ มีปกติเข้าฌาน ยินดีในฌาน ให้พระศาสดาทรงพอพระทัยแล้ว อยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ [๑๒] พระผู้มีพระภาคชินเจ้ามีเหล่าสาวกแวดล้อม มีหมู่ภิกษุห้อมล้อม ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุแล้ว ทรงให้ข้าพเจ้าจับสลาก [๑๓] ข้าพเจ้าห่มผ้าเฉวียงบ่า อภิวาทพระศาสดาผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เมื่อภิกษุทั้งหลายกล่าวอยู่ได้จับสลากเป็นครั้งแรก ต่อพระพักตร์ของพระผู้มีพระภาคผู้ประเสริฐ [๑๔] ด้วยกรรมนั้น พระผู้มีพระภาค ทรงทำหมื่นจักรวาลให้หวั่นไหว ประทับนั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุ ทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งอันเลิศ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๕๑}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔. กุณฑธานวรรค]

๒. สาคตเถราปทาน

[๑๕] ข้าพเจ้ามีความเพียรสำหรับนำพาธุระ เป็นความเพียรที่นำมาซึ่งธรรมเป็นแดนเกษมจากโยคะ ข้าพเจ้าทรงร่างกายซึ่งมีในภพสุดท้าย อยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า [๑๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระกุณฑธานเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
กุณฑธานเถราปทานที่ ๑ จบ


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๑๕๐-๑๕๒. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=32&siri=33                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=32&A=1873&Z=1904                   ศึกษาอรรถกถานี้ ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=32&i=33                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu32


บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com