ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๔ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๔. คันโธทกวรรค]

๖. ปภังกรเถราปทาน

๖. ปภังกรเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระปภังกรเถระ
(พระปภังกรเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า) [๕๓] พระเจดีย์ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่ มีอยู่ในป่าใหญ่ซึ่งพลุกพล่านด้วยเนื้อร้าย [๕๔] ใครๆ ไม่อาจจะไปกราบไหว้พระเจดีย์ได้ พระเจดีย์ถูกหญ้า ต้นไม้ และเถาวัลย์ปกคลุม จึงหักพังลง [๕๕] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นคนทำการงานในป่า พร้อมบิดาและปู่ จึงได้เห็นพระสถูปหักพัง รกไปด้วยหญ้าและเถาวัลย์ ในป่าใหญ่ [๕๖] ครั้นได้เห็นพระสถูปของพระพุทธเจ้าแล้ว ตั้งจิตเคารพไว้ว่า พระสถูปนี้ของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด หักพังอยู่ในป่า [๕๗] พระสถูปไม่มีอะไรบังแดดฝน ไม่(อยู่ในที่)เหมาะสมแก่คนที่รู้คุณและมิใช่คุณ เรายังไม่ได้ทำความสะอาดพระสถูปของพระพุทธเจ้า จะไม่ประกอบการงานอย่างอื่น [๕๘] ข้าพเจ้าแผ้วถางหญ้า ต้นไม้ และเถาวัลย์ที่พระเจดีย์เสร็จแล้ว คุกเข่าไหว้ครบ ๘ ครั้งแล้วก็กลับไป [๕๙] ด้วยกุศลกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้แล้วนั้น และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ข้าพเจ้าละร่างกายมนุษย์แล้ว ได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๐๘}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๔. คันโธทกวรรค]

๖. ปภังกรเถราปทาน

[๖๐] วิมานทองที่บุญกรรมสร้างไว้อย่างดีในภพดาวดึงส์นั้น สวยงาม สีเลื่อมประภัสสร สูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์ [๖๑] ข้าพเจ้าได้ครองเทวสมบัติ ๓๐๐ ชาติ และได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๕ ชาติ [๖๒] เมื่อข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่ ย่อมได้โภคสมบัติมาก ข้าพเจ้าไม่มีความบกพร่องในโภคสมบัติ นี้เป็นผลแห่งการแผ้วถาง [๖๓] เมื่อข้าพเจ้านั่งคานหามหรือขี่คอช้าง ไปในป่าใหญ่ ไปยังทิศใดๆ ในทิศนั้นๆ ป่าย่อมสำเร็จเป็นที่พึ่งได้ [๖๔] ข้าพเจ้าประกอบด้วยบุญกรรมไม่พบเห็นตอหรือหนามเลย บุญกรรมนำ(ตอหรือหนาม) ออกไปเอง [๖๕] โรคเรื้อน ฝี กลาก โรคลมบ้าหมู คุดทะราด หิดเปื่อย และหิดด้าน ไม่มีแก่ข้าพเจ้า นี้เป็นผลแห่งการแผ้วถาง [๖๖] เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก ข้าพเจ้าไม่รู้สึกว่าจะมีต่อมฝี หยาดน้ำเหลือง เกิดที่กายของข้าพเจ้าเลย [๖๗] เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก ข้าพเจ้าได้เวียนว่ายตายเกิดอยู่ใน ๒ ภพ คือในภพเทวดาหรือภพมนุษย์ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๐๙}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๔. คันโธทกวรรค]

๖. ปภังกรเถราปทาน

[๖๘] เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก ข้าพเจ้าเป็นผู้มีผิวพรรณดังทองคำ เป็นผู้มีรัศมีในที่ทั้งปวง [๖๙] เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก สิ่งที่ไม่น่าชอบใจย่อมไม่มี สิ่งที่น่าชอบใจย่อมผุดขึ้นรออยู่ [๗๐] เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก จิตของข้าพเจ้าเป็นธรรมชาติบริสุทธิ์ มีอารมณ์เดียวตั้งมั่นด้วยดี [๗๑] เพราะข้าพเจ้าแผ้วถางพระสถูปของพระพุทธเจ้า ความอัศจรรย์อย่างอื่นยังมีอีก ข้าพเจ้านั่งบนอาสนะเดียวก็ได้บรรลุอรหัตตผล [๗๒] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการแผ้วถาง [๗๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปภังกรเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ปภังกรเถราปทานที่ ๖ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๑๐}


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๕๐๘-๕๑๐. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=32&siri=338                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=32&A=6967&Z=7005                   ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=32&i=338                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu32


บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com

สีพื้นหลัง :