ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
อ่านหน้า[ต่าง] แรกอ่านหน้า[ต่าง] ที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหน้า[ต่าง] ถัดไปอ่านหน้า[ต่าง] สุดท้าย
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๕ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖
สนิทัสสนัตติกกามาวจรทุกนสนิทัสสนัตติกนกามาวจรทุกะ
[๖๘๑] ธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยกามาวจรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๘๒] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ [๖๘๓] ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๘๔] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖
สนิทัสสนัตติกรูปาวจรทุกนสนิทัสสนัตติกนรูปาวจรทุกะ
[๖๘๕] ธรรมที่ไม่ใช่รูปาวจรธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยรูปาวจรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๘๖] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ [๖๘๗] ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่รูปาวจรธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่รูปาวจรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๘๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
สนิทัสสนัตติกอรูปาวจรทุกนสนิทัสสนัตติกนอรูปาวจรทุกะ
[๖๘๙] ธรรมที่ไม่ใช่อรูปาวจรธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอรูปาวจรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๙๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ [๖๙๑] ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่อรูปาวจรธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่อรูปาวจรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๙๒] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
สนิทัสสนัตติกปริยาปันนทุกนสนิทัสสนิตติกนปริยาปันนทุกะ
[๖๙๓] ธรรมที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยปริยา- *ปันนธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๙๔] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ [๖๙๕] ธรรมที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอปริยา- *ปันนธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอปริยาปันนธรรม- *ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปริยา- *ปันนธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอปริยาปันนธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๙๖] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖
สนิทัสสนัตติกนิยยานิกทุกนสนิทัสสนัตติกนนิยยานิกทุกะ
[๖๙๗] ธรรมที่ไม่ใช่นิยยานิกธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนิยยานิกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๖๙๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ [๖๙๙] ธรรมที่ไม่ใช่อนิยยานิกธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนิยยานิก ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๗๐๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
สนิทัสสนัตติกนิยตทุกนสนิทัสสนัตติกนนิยตทุกะ
[๗๐๑] ธรรมที่ไม่ใช่นิยตธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนิยตธรรมที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๗๐๒] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ [๗๐๓] ธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนิยตธรรมที่ เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๗๐๔] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
สนิทัสสนัตติกสอุตตรทุกนสนิทัสสนัตติกนสอุตตรทุกะ
[๗๐๕] ธรรมที่ไม่ใช่สอุตตรธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยสอุตตรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๗๐๖] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ [๗๐๗] ธรรมที่ไม่ใช่อนุตตรธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอนุตตรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๗๐๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖
สนิทัสสนัตติกสรณทุกนสนิทัสสนัตติกนสรณทุกะ
[๗๐๙] ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๗๑๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ [๗๑๑] ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๗๑๒] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
[๗๑๓] อรณธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม โดยอารัมมณปัจจัย อนุโลมก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมก็ดี แห่งปัญหาวาร ใน กุสลัตติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น.
อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน จบ.

             เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๔๕ บรรทัดที่ ๖๗๕๖ - ๖๘๒๕. หน้าที่ ๒๗๑ - ๒๗๔. http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=45&A=6756&Z=6825&pagebreak=0              อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ :- http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=45&siri=87              ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=45&i=1201              ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :- [1201-1233] http://84000.org/tipitaka/pali/pali_item_s.php?book=45&item=1201&items=33 [1201-1233] http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali.php?B=45&A=1201&Z=1233              ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :- [1201-1233] http://84000.org/tipitaka/pali/roman_item_s.php?book=45&item=1201&items=33              สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๔๕ http://84000.org/tipitaka/read/?index_45

อ่านหน้า[ต่าง] แรกอ่านหน้า[ต่าง] ที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหน้า[ต่าง] ถัดไปอ่านหน้า[ต่าง] สุดท้าย

บันทึก ๒๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎก ฉบับหลวง. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com

สีพื้นหลัง :