มงคลปริตร / มงคลสูตร
บทสวดและคำแปล
บทสวดบาลี
เอวัมเม สุตัง ฯ เอกัง สะมะยัง ภะคะวา สาวัตถิยัง วิหะระติ เชตะวะเน อะนาถะปิณฑิกัสสะ อาราเม ฯ อะถะโข อัญญะตะรา เทวะตา อะภิกกันตายะ รัตติยา อะภิกกันตะวัณณา เกวะละกัปปัง เชตะวะนัง โอภาเสตวา เยนะ ภะคะวา เตนุปะสังกะมิ อุปะสังกะมิตวา ภะคะวันตัง อะภิวาเทตวา เอกะมันตัง อัฏฐาสิ ฯ เอกะมันตัง ฐิตา โข สา เทวะตา ภะคะวันตัง คาถายะ อัชฌะภาสิ ฯ พะหู เทวา มะนุสสา จะ มังคะลานิ อะจินตะยุง อากังขะมานา โสตถานัง พรูหิ มังคะละมุตตะมัง ฯ อะเสวะนา จะ พาลานัง ปัณฑิตานัญจะ เสวะนา ปูชา จะ ปูชะนียานัง เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ ปะฏิรูปะเทสะวาโส จะ ปุพเพ จะ กะตะปุญญะตา อัตตะสัมมาปะณิธิ จะ เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ พาหุสัจจัญจะ สิปปัญจะ วินะโย จะ สุสิกขิโต สุภาสิตา จะ ยา วาจา เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ มาตาปิตุอุปัฏฐานัง ปุตตะทารัสสะ สังคะโห อะนากุลา จะ กัมมันตา เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ ทานัญจะ ธัมมะจะริยา จะ ญาตะกานัญจะ สังคะโห อะนะวัชชานิ กัมมานิ เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ อาระตี วิระตี ปาปา มัชชะปานา จะ สัญญะโม อัปปะมาโท จะ ธัมเมสุ เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ คาระโว จะ นิวาโต จะ สันตุฏฐี จะ กะตัญญุตา กาเลนะ ธัมมัสสะวะนัง เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ ขันตี จะ โสวะจัสสะตา สะมะณานัญจะ ทัสสะนัง กาเลนะ ธัมมะสากัจฉา เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ ตะโป จะ พรัหมะจะริยัญจะ อะริยะสัจจานะ ทัสสะนัง นิพพานะสัจฉิกิริยา จะ เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ ผุฏฐัสสะ โลกะธัมเมหิ จิตตัง ยัสสะ นะ กัมปะติ อะโสกัง วิระชัง เขมัง เอตัมมังคะละมุตตะมัง ฯ เอตาทิสานิ กัตวานะ สัพพัตถะมะปะราชิตา สัพพัตถะ โสตถิง คัจฉันติ ตันเตสัง มังคะละมุตตะมันติ ฯ
คำแปลไทย
ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้กรุงสาวัตถี ครั้นราตรีล่วงไป เทวดาองค์หนึ่งมีวรรณะงาม ทำพระเชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค ถวายบังคมแล้ว ยืนอยู่ ณ ที่สมควรส่วนหนึ่ง แล้วกราบทูลด้วยคาถาว่า เทวดาและมนุษย์เป็นอันมาก ผู้หวังความสวัสดี ได้คิดถึงมงคลทั้งหลาย ขอพระองค์ตรัสบอกมงคลอันสูงสุดเถิด พระผู้มีพระภาคตรัสว่า การไม่คบคนพาล การคบบัณฑิต และการบูชาบุคคลที่ควรบูชา นี้เป็นอุดมมงคล การอยู่ในถิ่นที่เหมาะสม การได้ทำบุญไว้ก่อน และการตั้งตนไว้ชอบ นี้เป็นอุดมมงคล ความเป็นผู้ได้สดับมาก มีศิลปะ มีวินัยที่ศึกษาดีแล้ว และมีวาจาสุภาษิต นี้เป็นอุดมมงคล การบำรุงมารดาบิดา การสงเคราะห์บุตรภรรยา และการงานไม่อากูล นี้เป็นอุดมมงคล การให้ทาน การประพฤติธรรม การสงเคราะห์ญาติ และการทำงานที่ไม่มีโทษ นี้เป็นอุดมมงคล การงดเว้นจากบาป สำรวมจากน้ำเมา และไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย นี้เป็นอุดมมงคล ความเคารพ ความถ่อมตน ความสันโดษ ความกตัญญู และการฟังธรรมตามกาล นี้เป็นอุดมมงคล ความอดทน ความเป็นผู้ว่าง่าย การเห็นสมณะ และการสนทนาธรรมตามกาล นี้เป็นอุดมมงคล ความเพียรเผากิเลส การประพฤติพรหมจรรย์ การเห็นอริยสัจ และการทำพระนิพพานให้แจ้ง นี้เป็นอุดมมงคล จิตของผู้ใด เมื่อถูกโลกธรรมกระทบแล้วไม่หวั่นไหว ไม่เศร้าโศก ปราศจากธุลี และเกษม นี้เป็นอุดมมงคล ผู้ทำมงคลเช่นนี้ ย่อมไม่พ่ายแพ้ในที่ทั้งปวง ย่อมถึงความสวัสดีในที่ทั้งปวง นี้เป็นมงคลอันสูงสุดของเขาเหล่านั้น
หมวด: บทสวด ๑๒ ตำนาน (มหาราชปริตร)
ที่มาในพระไตรปิฎก: ขุททกปาฐะ พระไตรปิฎกเล่ม ๒๕
ที่มาในพระไตรปิฎก: ขุททกปาฐะ พระไตรปิฎกเล่ม ๒๕