อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ ภาษาบาลีอักษรไทย
 ชา.อ.๓ ทุกนิปาตวณฺณนา

                    ๕ ปพฺพตูปตฺถรชาตกํ
     ปพฺพตูปตฺถเร รมฺเมติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต
โกสลราชานํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
     โกสลรญฺโ กิร เอโก อมจฺโจ อนฺเตปุเร ปทุสฺสิ ฯ ราชา
ปริวิมํสมาโน ตํ ตตฺตโต ตฺวา สตฺถุ อาโรเจสฺสามีติ เชตวนํ
คนฺตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา ภนฺเต อมฺหากํ อนฺเตปุเร เอโก อมจฺโจ
ปทุสฺสิ, ตสฺส กึ กาตุํ วฏฺฏตีติ ปุจฺฉิ ฯ อถ นํ สตฺถา อุปการโก
เต มหาราช โส จ อมจฺโจ, สา จ อิตฺถี ปิยาติ ปุจฺฉิตฺวา อาม
ภนฺเต อติวิย อุปการโก สกลราชกุลํ สนฺธาเรติ, สาปิ เม อิตฺถี
ปิยาติ วุตฺเต มหาราช อตฺตโน อุปการเกสุ เสวเกสุ ปิยาสุ จ
อิตฺถีสุ ทุพฺภิตุํ น สกฺกา, ปุพฺเพปิ ราชาโน ปณฺฑิตานํ กถํ สุตฺวา
มชฺฌตฺตา ว อเหสุนฺติ วตฺวา เตน ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ
     อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต
อมจฺจกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ตสฺส อตฺถธมฺมานุสาสโก
อโหสิ ฯ อถสฺส รญฺโ เอโก อมจฺโจ อนฺเตปุเร ปทุสฺสิ ฯ
ราชา ตํ ตตฺตโต ตฺวา อมจฺโจปิ เม พหูปกาโร, อยํ อิตฺถีปิ เม
ปิยา, เทฺวปิ อิเม นาเสตุํ น สกฺกา, ปณฺฑิตามจฺจํ ปญฺหํ ปุจฺฉิตฺวา
สเจ สหิตพฺพํ ภวิสฺสติ, สหิสฺสามิ, โน เจ น สหิสฺสามีติ โพธิสตฺตํ
ปกฺโกสาเปตฺวา อาสนํ ทตฺวา  ปณฺฑิต ปญฺหํ ปุจฺฉิสฺสามีติ
วตฺวา ปุจฺฉ มหาราช, วิสฺสชฺเชสฺสามีติ วุตฺเต ปญฺหํ ปุจฺฉนฺโต
ปมํ คาถมาห
         ปพฺพตูปตฺถเร รมฺเม      ชาตา โปกฺขรณี สิวา,
         ตํ สิคาโล อปาปาสิ      ชานํ สีเหน รกฺขิตนฺติ ฯ
     ตตฺถ ปพฺพตูปตฺถเร รมฺเมติ หิมวนฺตปพฺพตปาเท ปตฺถริตฺวา
ิเต องฺคณฏฺาเนติ อตฺโถ ฯ ชาตา โปกฺขรณี สิวาติ สีตลา
มธุโรทกา โปกฺขรณี นิพฺพตฺตา, อปิ จ โปกฺขรสญฺฉนฺนา นทีปิ
โปกฺขรณี เยว ฯ อปาปาสีติ อปอิติ อุปสคฺโค อปาสีติ อตฺโถ ฯ
ชานํ สีเหน รกฺขิตนฺติ สา โปกฺขรณี สีหปริโภคา สีเหน รกฺขิตา ฯ
โสปิ นํ สิคาโล สีเหน รกฺขิตา อยนฺติ ชานนฺโต ว อปาสิ, ตฺวํ
กึ มญฺสิ, โส สิคาโล สีหสฺส อภายิตฺวา ปิเวยฺย เอวรูปํ
โปกฺขรณินฺติ อยเมตฺถ อธิปฺปาโย ฯ
     โพธิสตฺโต อทฺธา เอตสฺส อนฺเตปุเร เอโก อมจฺโจ ปทุฏฺโ
ภวิสฺสตีติ ตฺวา ทุติยํ คาถมาห
         ปิวนฺติ เจ มหาราช      สาปทานิ มหานทึ,
         น เตน อนที โหติ,      ขมสฺสุ ยทิ เต ปิยาติ ฯ
     ตตฺถ สาปทานีติ น เกวลํ สิคาโล ว, อวเสสานิ
สุนขสสพิลารมิคาทีนิ สพฺพสาปทานิ ฯ ตํ โปกฺขรสญฺฉนฺนตฺตา โปกฺขรณีติ
ลทฺธนามํ นทึ ปิวนฺเตว ฯ น เตน อนที โหตีติ นทิยํ หิ
ทฺวิปทจตุปฺปทาปิ อหิมจฺฉาปิ สพฺเพ ปิปาสิตา ปานียํ ปิวนฺติ ฯ น สา
เตน การเณน อนที นาม โหติ, นาปิ อุจฺฉิฏฺนที ฯ กสฺมา ฯ
สพฺเพสํ สาธารณตฺตา ฯ ยถาปิ นที เยน เกน จิ ปีตา น ทุสฺสติ
เอวํ อิตฺถีปิ กิเลสวเสน สามิกํ อติกฺกมิตฺวา อญฺเน สทฺธึ สํวาสํ
คตา เนว อนิตฺถี โหติ ฯ กสฺมา ฯ สพฺเพสํ สาธารณภาเวน ฯ
นาปิ อุจฺฉิฏฺิตฺถี ฯ กสฺมา ฯ โอทกนฺติกตาย สุทฺธภาเวน ฯ
ขมสฺสุ ยทิ เต ปิยาติ ยทิ ปน เต สา อิตฺถี ปิยา, โส จ
อมจฺโจ พหูปกาโร, เตสํ อุภินฺนมฺปิ ขมสฺสุ มชฺฌตฺตภาเว ติฏฺาติ ฯ
     เอวํ มหาสตฺโต รญฺโ โอวาทํ อทาสิ ฯ ราชา ตสฺส
โอวาเท ตฺวา ปุน เอวรูปํ ปาปกมฺมํ มา กริตฺถาติ วตฺวา
อุภินฺนมฺปิ ขมิ ฯ ตโต ปฏฺาย เตปิ โอรมึสุ ฯ ราชาปิ ทานาทีนิ
ปุญฺานิ กตฺวา ชีวิตปริโยสาเน สคฺคปูรํ ปูเรสิ ฯ
     โกสลราชาปิ อิมํ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา เตสํ อุภินฺนมฺปิ ขมิตฺวา
มชฺฌตฺโต อโหสิ ฯ
     สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ
ตทา ราชา อานนฺโท อโหสิ, ปณฺฑิตามจฺโจ ปน อหเมวาติ ฯ
                  ปพฺพตูปตฺถรชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
                    ---------------

             อรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้า ๑๖๖-๑๖๘.
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=37&A=3286&modeTY=1
             The Pali Atthakatha in Roman :-
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=37&A=3286&modeTY=1
             อ่านอรรถกถาแปลไทย :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=239
             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=27&A=1438
             พระไตรปิฎกฉบับบาลีอักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=27&A=1422
             The Pali Tipitaka in Roman Character :-
http://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=27&A=1422
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗
http://84000.org/tipitaka/read/?index_27