อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลีอักษรไทย
 องฺ.อ. (มโนรถ.๓)

                        ๒๖. ๖. อุปสมฺปทาวคฺค
                   ๑-๓. อุปสมฺปาเทตพฺพสุตฺตาทิวณฺณนา
     [๒๕๑-๒๕๓] ฉฏฺฐสฺส ปฐเม อุปสมฺปาเทตพฺพนฺติ อุปชฺฌาเยน หุตฺวา
อุปสมฺปาเทตพฺพํ. ทุติเย นิสฺสโย ทาตพฺโพติ อาจริเยน หุตฺวา นิสฺสโย
ทาตพฺโพ. ตติเย สามเณโร อุปฏฺฐาเปตพฺโพติ อุปชฺฌาเยน หุตฺวา สามเณโร
คเหตพฺโพ. อิติ อิมานิ ตีณิปิ สุตฺตานิ ปฐมโพธิยํ ขีณาสววเสน วุตฺตานิ.
จตุตฺถาทีนิ อนุปทวณฺณนาโต อุตฺตานตฺถาเนว.
                       ๑. สมุติเปยฺยาลาทิวณฺณนา
     [๒๗๒] ภตฺตุทฺเทสกาทีนํ วินิจฺฉยกถา สมนฺตปาสาทิกาย วินยฏฺฐกถาย
วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพาติ. สมฺมโต น เปเสตพฺโพติ ปกติยา สมฺมโต "คจฺฉ
ภตฺตานิ อุทฺทิสาหี"ติ น เปเสตพฺโพ.
     [๒๗๓-๒๘๕] สาฏิยคฺคาหาปโกติ วสฺสิกสาฏิกาย คาหาปโก. ปตฺตคฺคาหาปโกติ
"โย จ ตสฺสา ภิกฺขุปริสาย ปตฺตปริยนฺโต, โส จ ตสฺส ภิกฺขุโน ปทาตพฺโพ"ติ เอตฺถ
วุตฺตปตฺตคฺคาหาปโก.
     [๒๙๓-๓๐๒] อาชีวโกติ นคฺคปริพฺพาชโก. นิคณฺโฐติ ปุริมภาคปฏิจฺฉนฺโน.
มุณฺฑสาวโกติ นิคณฺฐสาวโก. ชฏิลโกติ ตาปโส. ปริพฺพาชโกติ ฉนฺนปริพฺพาชโก.
มาคณฺฑิกาทโยปิ ติตฺถิยาเอว. เอเตสํ ปน สีเลสุ ปริปูรการิตาย อภาเวน สุกฺกปกฺโข
น คหิโต. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมวาติ.
                   มโนรถปูรณิยา องฺคุตฺตรนิกายฏฺฐกถาย
                      ปญฺจกนิปาตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                      --------------------

             อรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้า ๙๔.
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=16&A=2087&modeTY=2
             The Pali Atthakatha in Roman :-
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=16&A=2087&modeTY=2
             อ่านอรรถกถาแปลไทย :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=22&i=251
             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=22&A=6404
             พระไตรปิฎกฉบับบาลีอักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=22&A=6340
             The Pali Tipitaka in Roman Character :-
http://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=22&A=6340
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๒
http://84000.org/tipitaka/read/?index_22