![]() |
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ |
๔๖. ๘. อมฺพวิมานวณฺณนา
ทิพฺพํ เต อมฺพวนํ รมฺมนฺติ อมฺพวิมานํ. ตสฺส กา อุปฺปตฺติ? ภควา
สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน. เตน สมเยน สาวตฺถิยํ อญฺญตรา อุปาสิกา
@เชิงอรรถ: ๑ ม. เมฆานํ ปริยนฺเตหิ
อาวาสทานสฺส มหปฺผลตญฺจ มหานิสํสตญฺจ สุตฺวา ฉนฺทชาตา ภควนฺตํ
อภิวาเทตฺวา เอวมาห "อหํ ภนฺเต เอกํ อาวาสํ กาเรตุกามา, อิจฺฉามิ ตาทิสํ
โอกาสํ, อาจิกฺขตู"ติ. ภควา ภิกฺขู อาณาเปสิ, ภิกฺขู ตสฺสา โอกาสํ ทสฺเสสุํ. ๑-
สา ตตฺถ รมณียํ อาวาสํ กาเรตฺวา ตสฺส สมนฺตโต อมฺพรุกฺเข โรเปสิ, โส
อาวาโส สมนฺตโต อมฺพปนฺตีหิ ปริกฺขิตฺโต ฉายูทกสมฺปนฺโน มุตฺตาชาลสทิสวาลุกา-
กิณฺณปณฺฑรภูมิภาโค อติวิย มโนหโร อโหสิ. สา ตํ วิหารํ นานาวณฺเณหิ
วตฺเถหิ ปุปฺผทามคนฺธทามาทีหิ จ เทววิมานํ วิย อลงฺกริตฺวา เตลปทีปํ อาโรเปตฺวา
อมฺพรุกฺเข จ อหเตหิ วตฺเถหิ เวเฐตฺวา สํฆสฺส นิยฺยาเทสิ.
สา อปรภาเค กาลํ กตฺวา ตาวตึสภวเน นิพฺพตฺติ, ตสฺสา มหนฺตํ วิมานํ ปาตุรโหสิ
อมฺพวนปริกฺขิตฺตํ. สา ตตฺถ อจฺฉราคณปริวาริตา ทิพฺพสมฺปตฺตึ อนุภวติ. ๒-
ตํ อายสฺมา มหาโมคฺคลฺลาโน อุปคนฺตฺวา อิมาหิ คาถาหิ ปุจฺฉิ:-
[๗๘๓] "ทิพฺพํ เต อมฺพวนํ รมฺมํ ปาสาเทตฺถ มหลฺลโก
นานาตูริยสงฺฆุฏฺโฐ อจฺฉราคณโฆสิโต.
[๗๘๔] ปทีโป เจตฺถ ชลติ นิจฺจํ โสวณฺณโย มหา
ทุสฺสผเลหิ รุกฺเขหิ สมนฺตา ปริวาริโต.
[๗๘๕] เกน เต'ตาทิโส วณฺโณ เกน เต อิธ มิชฺฌติ
อุปฺปชฺชนฺติ จ เต โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.
ปุจฺฉามิ ตํ เทวิ มหานุภาเว
มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ
เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา
วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. อาโรเจสุํ ๒ สี.,อิ. ปจฺจนุโภติ
[๗๘๗] สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา
ปญฺหํ ปุฏฺฐา วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.
[๗๘๘] "อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา
ปุริมาย ชาติยา มนุสฺสโลเก
วิหารํ สํฆสฺส กาเรสึ
อมฺเพหิ ปริวาริตํ.
[๗๘๙] ปริโยสิเต วิหาเร กาเรนฺเต นิฏฺฐิเต มเห
อมฺเพหิ ฉาทยิตฺวาน ๑- กตฺวา ทุสฺสมเย ผเล.
[๗๙๐] ปทีปํ ตตฺถ ชาเลตฺวา โภชยิตฺวา คณุตฺตมํ
นิยฺยาเทสึ ตํ สํฆสฺส ปสนฺนา เสหิ ปาณิภิ.
[๗๙๑] เตน เม อมฺพวนํ รมฺมํ ปาสาเทตฺถ มหลฺลโก
นานาตูริยสงฺฆุฏฺโฐ อจฺฉาคณโฆสิโต.
[๗๙๒] ปทีโป เจตฺถ ชลติ นิจฺจํ โสวณฺณโย มหา
ทุสฺสผเลหิ รุกฺเขหิ สมนฺตา ปริวาริโต.
[๗๙๓] เตน เม'ตาทิโส วณฺโณ เตน เม อิธ มิชฺฌติ
อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.
อกฺขามิ ตํ ภิกฺขุ มหานุภาว
มนุสฺสภูตา ยมกาสิ ปุญฺญํ
เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาวา
วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตี"ติ
@เชิงอรรถ: ๑ สี. อมฺเพ อจฺฉาทยิตฺวาน, อิ. อมฺเพหจฺฉาทยิตฺวาน
สา เทวตา พฺยากาสิ.
#[๗๘๓] ตตฺถ มหลฺลโกติ มหนฺโต อายามวิตฺถาเรหิ อุพฺเพเธน จ วิปุโล,
อุฬารตโมติ อตฺโถ. อจฺฉราคณโฆสิโตติ ตํ ปโมทิตุํ สงฺคีติวเสน เจว
ปิยสลฺลาปวเสน จ อจฺฉราสํเฆน สมุคฺโฆสิโต.
#[๗๘๔] ปทีโป เจตฺถ ชลตีติ สูริยรสฺมิสมุชฺชลกิรณวิตาโน รตนปทีโป จ
เอตฺถ เอตสฺมึ ปาสาเท อภิชลติ. ทุสฺสผเลหีติ ทุสฺสานิ ผลานิ เอเตสนฺติ
ทุสฺสผลา, เตหิ สมุคฺคิริยมานทิพฺพวตฺเถหีติ อตฺโถ.
#[๗๘๙] กาเรนฺเต นิฏฺฐิเต มเหติ กตปริโยสิตสฺส วิหารสฺส มเห ปูชาย
กรียมานาย จ. กตฺวา ทุสฺสมเย ผเลติ ทุสฺเสเยว เตสํ อมฺพานํ ผลํ กตฺวา.
#[๗๙๐] คณุตฺตมนฺติ คณานํ อุตฺตมํ ภควโต สาวกสํฆํ. นิยฺยาเทสินฺติ
สมฺปฏิจฺฉาเปสึ, อทาสินฺติ อตฺโถ. เสสํ วุตฺตนยเมว.
อมฺพวิมานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
---------------
อรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๐ หน้า ๒๒๖-๒๒๙.
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=30&A=4777&modeTY=2
The Pali Atthakatha in Roman :-
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=30&A=4777&modeTY=2
อ่านอรรถกถาแปลไทย :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=46
เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=26&A=1618
พระไตรปิฎกฉบับบาลีอักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=26&A=1620
The Pali Tipitaka in Roman Character :-
http://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=26&A=1620
สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖
http://84000.org/tipitaka/read/?index_26
![]() ![]() ![]() ![]() |
บันทึก ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑.
การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย.
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]