คำว่า กัมมปัตตะ, กัมมปัตต์ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

กัมมปัตตะ, กัมมปัตต์ “ผู้ถึงกรรม”, “ผู้เข้ากับกรรม”, ผู้เข้ากรรม, ภิกษุผู้เข้าร่วมทำสังฆกรรม โดยเป็นปกตัตตะ คือเป็นผู้มีสิทธิถูกต้อง และไม่เป็นกัมมารหะ คือมิใช่เป็นผู้ซึ่งถูกที่ประชุมสงฆ์ทำกรรม, สงฆ์ที่จะครบองค์ประชุม
       เช่น สังฆกรรมที่ทำโดยสงฆ์จตุวรรค ต้องมีภิกษุครบ ๔ รูป ก็คือมีกัมมปัตตะ ครบ ๔ รูป
       (สงฆ์ปัญจวรรคต้องมีกัมมปัตตะครบ ๕ รูป สงฆ์ทศวรรคต้องมีกัมมปัตตะครบ ๑๐ รูป สงฆ์วีสติวรรคต้องมีกัมมปัตตะครบ ๒๐ รูป);
       ดู ปกตัตตะ, กัมมารหะ

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า กัมมปัตตะ, กัมมปัตต์
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=106