คำว่า ทุศีล ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ทุศีล “ผู้มีศีลชั่ว”,
       คำนี้เป็นเพียงสำนวนภาษาที่พูดให้แรง อรรถกถาทั้งหลายอธิบายว่า ศีลที่ชั่วย่อมไม่มี แต่ทุศีล หมายความว่า ไม่มีศีล หรือไร้ศีล นั่นเอง,
       ภิกษุทุศีล คือภิกษุที่ต้องอาบัติปาราชิก ขาดจากความเป็นภิกษุแล้ว แต่ไม่ละภิกขุปฏิญญา (การแสดงตัวหรือยืนยันว่าตนเป็นภิกษุ),
       ความเป็นผู้ทุศีลนั้นหนักยิ่งกว่าความเป็นอลัชชี,
       คฤหัสถ์ทุศีล คือผู้ที่ละเมิดศีล ๕ ทั้งหมด

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ทุศีล
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=1086