คำว่า ธนิต ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ธนิต พยัญชนะออกเสียงแข็ง (ถูกฐานของตนหนัก บันลือเสียงดัง)
       ได้แก่ พยัญชนะที่ ๒ ที่ ๔ ในวรรคทั้ง ๕
       คือ ข, ฆ; ฉ, ฌ; ฐ, ฒ; ถ, ธ; ผ, ภ; คู่กับ สิถิล
       เรื่องเสียงพยัญชนะนี้ พึงเข้าใจให้ครบตามหลัก โฆสะ-อโฆสะ และ สิถิล-ธนิต แล้วพึงทราบระดับเสียงของพยัญชนะทั้งหลายเทียบกัน กล่าวคือ
       ในวรรคทั้ง ๕ นั้น เรียงจากพยัญชนะที่ ๑ ซึ่งมีเสียงเบาที่สุด ไปจนถึงพยัญชนะที่ ๔ ซึ่งมีเสียงดังก้องที่สุด (พยัญชนะที่ ๕ มีเสียงดังเท่ากับพยัญชนะที่ ๓) ดังนี้
       พยัญชนะที่ ๑ (ก จ ฏ ต ป) เป็น สิถิลอโฆสะ
       พยัญชนะที่ ๒ (ข ฉ ฐ ถ ผ) เป็น ธนิตอโฆสะ
       พยัญชนะที่ ๓ (ค ช ฑ ท พ) เป็น สิถิลโฆสะ
       พยัญชนะที่ ๔ (ฆ ฌ ฒ ธ ภ) เป็น ธนิตโฆสะ
       พยัญชนะที่ ๕ (ง ญ ณ น ม) เป็น สิถิลโฆสะ

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ธนิต
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=1130