คำว่า ธรรม ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ธรรม สภาพที่ทรงไว้, ธรรมดา, ธรรมชาติ, สภาวธรรม, สัจจธรรม, ความจริง;
       เหตุ, ต้นเหตุ;
       สิ่ง, ปรากฏการณ์, ธรรมารมณ์, สิ่งที่ใจคิด;
       คุณธรรม, ความดี, ความถูกต้อง, ความประพฤติชอบ;
       หลักการ, แบบแผน, ธรรมเนียม, หน้าที่;
       ความชอบ, ความยุติธรรม;
       พระธรรม, คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งแสดงธรรมให้เปิดเผยปรากฏขึ้น

ธรรม ในประโยคว่า “ให้กล่าวธรรมโดยบท” บาลีแสดงคำสอนในพระพุทธศาสนา ที่ท่านเรียงไว้ จะเป็นพุทธภาษิตก็ตาม สาวกภาษิตก็ตาม ฤษีภาษิตก็ตาม เทวดาภาษิตก็ตาม เรียกว่า ธรรม ในประโยคนี้

ธรรม (ในคำว่า “การกรานกฐินเป็นธรรม”) ชอบแล้ว, ถูกระเบียบแล้ว

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ธรรม
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=1134