พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
บาตร ภาชนะที่ภิกษุสามเณรใช้รับอาหารบิณฑบาต เป็นบริขารประจำตัวคู่กับไตรจีวร ซึ่งผู้จะอุปสมบทจำเป็นต้องมี จึงจะบวชได้ ดังที่เรียกรวมกันว่า ปตฺตจีวรํ และจัดเป็นอย่างหนึ่งในบริขาร ๘ ของภิกษุ,
บาตรที่ทรงอนุญาต มี ๒ อย่าง (วินย. ๗/๓๔/๑๗) คือ บาตรเหล็ก (อโยปตฺต) และบาตรดิน (มตฺติกาปตฺต, หมายเอาบาตรดินเผาซึ่งสุมดำสนิท)
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า บาตร
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=1480
บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖
บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘
พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]
