คำว่า ปกตัตตะ, ปกตัตต์ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ปกตัตตะ, ปกตัตต์ “ผู้มีตนเป็นปกติ”,
       ภิกษุผู้มีภาวะของตนกล่าวคือศีลเป็นปกติ คือ
           ไม่ต้องอาบัติปาราชิก หรือ
           ถูกสงฆ์ลงอุกเขปนียกรรม
       รวมทั้งมิใช่
           ภิกษุผู้กำลังประพฤติวุฏฐานวิธีเพื่อออกจากอาบัติสังฆาทิเสส และ
           ภิกษุที่ถูกสงฆ์ลงนิคหกรรมอื่นๆ;
       ดู กัมมปัตตะ, กัมมารหะ, ฉันทารหะ

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ปกตัตตะ, ปกตัตต์
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=1565