ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
คำว่า กกุธานที คำว่า ปัญหา คำว่า ปัฏฐาน คำว่า ปัณฑกะ คำว่า โอฬาริกรูป
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ปัฏฐาน ชื่อคัมภีร์ที่ ๗ แห่งพระอภิธรรมปิฎก ซึ่งอธิบายปัจจัย ๒๔ โดยพิสดาร แสดงความสัมพันธ์อิงอาศัยเป็นปัจจัยแก่กันแห่งธรรมทั้งหลายในแง่ด้านต่างๆ
       ธรรมที่ท่านอธิบายคือข้อธรรมที่มีในมาติกา (แม่บท หรือบทสรุปธรรม) ซึ่งกล่าวไว้แล้วในธรรมสังคณี แต่อธิบายเฉพาะ ๑๒๒ มาติกาแรกที่เรียกว่า อภิธรรมมาติกา; เรียกอีกชื่อหนึ่งว่ามหาปกรณ์;
       ดู ไตรปิฎก (เล่ม ๔๐–๔๕, อภิธรรมปิฎก เล่ม ๗–๑๒)

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ปัฏฐาน
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=1884

คำว่า กกุธานที คำว่า ปัญหา คำว่า ปัฏฐาน คำว่า ปัณฑกะ คำว่า โอฬาริกรูป

บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖ บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔ หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]