คำว่า ปาริสุทธิ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ปาริสุทธิ ความบริสุทธิ์ของภิกษุ;
       เป็นธรรมเนียมว่า ถ้ามีภิกษุอาพาธอยู่ในสีมาเดียวกัน เมื่อถึงวันอุโบสถไม่สามารถไปร่วมประชุมได้ ภิกษุผู้อาพาธต้อง “มอบปาริสุทธิ” แก่ภิกษุรูปหนึ่งมาแจ้งแก่สงฆ์ คือให้นำความมาแจ้งแก่สงฆ์ว่าตนมีความบริสุทธิ์ทางพระวินัย ไม่มีอาบัติติดค้าง (คำ “มอบปาริสุทธิ” ดู ฉันทะ ๒);
       หรือในวันอุโบสถ ถ้าภิกษุผู้ชุมนุมอยู่สวดปาติโมกข์จบแล้ว มีภิกษุอื่นมา ภิกษุที่มาใหม่พึง “บอกปาริสุทธิ” ในสำนักภิกษุที่ชุมนุมสวดปาติโมกข์แล้วนั้น;
       หรือในวันอุโบสถ มีภิกษุอยู่เพียงสองหรือสามรูป (คือเป็นเพียงคณะ) ไม่ครบองค์สงฆ์ที่จะสวดปาติโมกข์ได้ ก็ให้ภิกษุสองหรือสามรูปนั้น “บอกปาริสุทธิ” คือบอกความบริสุทธิ์แก่กัน แทนการสวดปาติโมกข์ (คำ “บอกปาริสุทธิ” ดู ปาริสุทธิอุโบสถ)

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ปาริสุทธิ
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=1941