พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
กาฬกรรณี, กาฬกัณณี อันทำให้ที่ตนอาศัยพลอยเป็นดังสีดำอับมืดไป, ตัวก่ออุบาทว์, ตัวนำเคราะห์ร้ายหรือทำให้อับโชค, เสนียดจัญไร, อัปมงคล, บางทีเพี้ยนเป็น กาลกิณี;
ตรงข้ามกับ สิริ, ศรี
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า กาฬกรรณี, กาฬกัณณี
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=197
บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖
บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘
พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]
