คำว่า พรต ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

พรต ข้อที่ตั้งความเพียรถือปฏิบัติ เป็นวิริยสมาทาน, ข้อถือเข้มงวด,
       หลักที่ถือประพฤติปฏิบัติคู่กับศีล โดยมากเป็นการถือของเดียรถีย์ (ติตถิยสมาทาน) ซึ่งต้องห้ามในพระพุทธศาสนา (บาลี: วต, สันสกฤต: วฺรต)
       เช่น
           โคพรต (โควต - ถือประพฤติตัวเป็นอยู่อย่างโค)
           กุกกุรพรต (กุกกุรวต - ถือประพฤติตัวเป็นอยู่อย่างสุนัข)
           นัคคิยพรต (ถือเปลือยกาย)
           เกสลุญจนพรต (ถือถอนผม)
           มูคพรต (มูควต, มูคัพพต - ถือเป็นอย่างคนใบ้ไม่พูดกัน),
       ในพระพุทธศาสนา มีพรตที่รู้จักกันมาก คือ ธุดงค์ แต่เป็นข้อถือปฏิบัติที่ถือตามสมัครใจ ไม่บังคับ;
       เทียบ วัตร

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า พรต
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=2075