คำว่า โพธิสมภาร ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

โพธิสมภาร คุณความดีที่เป็นเครื่องประกอบของโพธิ, คุณความดีทั้งหลายเฉพาะอย่างยิ่ง ประดาบารมีที่เป็นส่วนประกอบอันรวมกันให้สำเร็จโพธิ คือความตรัสรู้,
       ตามปกติ หมายถึงประดาบารมีที่พระโพธิสัตว์บำเพ็ญ อันจะให้สำเร็จความเป็นพระพุทธเจ้า ซึ่งบางทีเรียกว่า มหาโพธิสมภาร อันประมวลเข้าได้ในธรรมใหญ่ ๒ ประการ คือ กรุณา และปัญญา,
       เมื่อใช้อย่างกว้างๆ หมายถึงโพธิปักขิยธรรม ก็ได้
       ในภาษาไทย มักใช้ในความหมายว่า บุญบารมีของพระมหากษัตริย์ (โดยถือมาว่า พระมหากษัตริย์ คือท่านผู้กำลังบำเพ็ญคุณความดีแห่งพระโพธิสัตว์)

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า โพธิสมภาร
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=2252