คำว่า ภูต, ภูตะ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ภูต, ภูตะ
       1. สัตว์ผู้เกิดแล้ว หรือเกิดเสร็จไปแล้ว,
           นัยหนึ่ง หมายถึงพระอรหันต์ เพราะไม่แสวงหาภพเป็นที่เกิดอีก
           อีกนัยหนึ่งหมายถึงสัตว์ที่เกิดเต็มตัวแล้ว เช่น คนคลอดจากครรภ์แล้ว ไก่ออกจากไข่แล้ว เป็นต้น ต่างกับสัมภเวสี คือสัตว์ผู้ยังแสวงหาที่เกิด ซึ่งได้แก่ปุถุชนและพระเสขะผู้ยังแสวงหาภพที่เกิดอีก หรือสัตว์ในครรภ์และในไข่ที่ยังอยู่ระหว่างจะเกิด
       2. ผี, อมนุษย์
       3. ภูตรูป คือ ธาตุ ๔ มักเรียก มหาภูต

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ภูต, ภูตะ
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=2346