พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
มโนภาวนีย์ ผู้เป็นที่เจริญใจ,
ผู้ทำให้จิตใจของผู้นึกถึงเจริญงอกงาม หมายถึง บุคคลที่เมื่อเราระลึก คะนึง ใส่ใจถึง ก็ทำให้สบายใจ จิตใจสดชื่น ผ่องใส
(ตามปกติ เป็นคุณสมบัติของพระภิกษุผู้ทรงภูมิธรรมอย่างสูง)
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า มโนภาวนีย์
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=2410
บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖
บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘
พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]
