|
|
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |
|
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
 |
|
| มหาวัน 1. ป่าใหญ่ใกล้กรุงกบิลพัสดุ์ ที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปทรงพักผ่อน ระหว่างประทับที่นิโครธาราม, เป็นป่าใหญ่ไม่มีเขตจำกัด ต่อเนื่องเป็นอันเดียวกับป่าหิมพานต์ ไปจนจดมหาสมุทร (ม.อ.๒/๑๗๕; อุ.อ.๑๙๔) 2. ป่าใหญ่ใกล้เมืองเวสาลี ซึ่งมีกูฏาคารศาลาที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปประทับบ่อยครั้ง เมื่อเสด็จไปบำเพ็ญพุทธกิจที่เวสาลี, เป็นป่าที่มีขอบเขตเฉพาะตัว, ณ ที่นี้ พระศาสดาทรงอนุญาตให้มีภิกษุณีขึ้นเป็นครั้งแรก โดยประทานอนุญาตให้พระมหาปชาบดีบวชเป็นภิกษุณี ด้วยวิธีรับครุธรรม ๘ ประการ และท้ายสุด ที่ป่ามหาวันนี้ พระพุทธเจ้าเมื่อทรงปลงพระชนมายุสังขารแล้ว ได้มีพระดำรัสสั่งให้พระอานนท์นิมนต์บรรดาภิกษุทั้งหมดในเวสาลีมาประชุมในอุปัฏฐานศาลา แล้วตรัสแจ้งแก่สงฆ์ว่าจากนั้นไปอีก ๓ เดือน จะปรินิพพาน และเมื่อเสด็จออกจากเมืองเวสาลีคราวนั้น ก็เป็นการทรงจาริกครั้งสุดท้าย ซึ่งได้เสด็จดับขันธปรินิพพานที่สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา |
|
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า มหาวัน
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=2493
    
|
|
บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖ บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔ หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]