คำว่า ลาสิกขา ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ลาสิกขา ปฏิญญาตนเป็นผู้อื่นจากภิกษุต่อหน้าภิกษุด้วยกัน หรือต่อหน้าบุคคลอื่นผู้เข้าใจความ แล้วสละเพศภิกษุเสีย ถือเอาเพศที่ปฏิญญานั้น, ละเพศภิกษุสามเณร, สึก;
       คำลาสิกขาที่ใช้ในบัดนี้ คือ
           ตั้ง “นโม ฯลฯ” ๓ จบแล้วกล่าวว่า
           “สิกฺขํ ปจฺจกฺขามิ, คิหีติ มํ ธาเรถ” (ว่า ๓ ครั้ง)
           แปลว่า “กระผมลาสิกขา, ขอท่านทั้งหลายจงทรงจำกระผมไว้ว่าเป็นคฤหัสถ์”
           (คิหีติ ออกเสียงเป็น [คิ-ฮี-ติ])

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ลาสิกขา
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=2891