คำว่า วิหาร ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

วิหาร ที่อยู่
       1. ที่อยู่ของพระสงฆ์, กุฎี; วัด
       2. (ในภาษาไทย) อาคารที่ประดิษฐานพระพุทธรูป มักคู่กับโบสถ์
       3. การพักผ่อน, การเป็นอยู่หรือดำเนินชีวิต
       4. การครองชีวิตจิตใจ, ธรรมอันเป็นที่อยู่ที่พักของชีวิตจิตใจ, ธรรมเครื่องอยู่, ธรรมประจำใจ, ธรรมที่ใช้ครองชีวิตจิตใจ
       วิหาร คือธรรมเครื่องอยู่ครองชีวิตจิตใจนี้ แสดงไว้ในพระสูตร ๓ อย่าง คือ
           ทิพยวิหาร, ทิพพวิหาร (ธรรมเครื่องอยู่ทิพย์ หรืออย่างเทพ ได้แก่ สมาบัติ ๘)
           พรหมวิหาร (ธรรมเครื่องอยู่อย่างพรหมคือของผู้ประเสริฐหรือท่านผู้มีคุณความดียิ่งใหญ่ ได้แก่ อัปปมัญญา ๔) และ
           อริยวิหาร (ธรรมเครื่องอยู่ของพระอริยะหรืออย่างอริยะ ได้แก่ ผลสมาบัติ)
       (ที.ปา. ๑๑/๒๒๘/๒๓๒; ที.อ. ๓/๒๐๒)
       เมื่อครั้งพระพุทธเจ้าทรงจำพรรษาอยู่พระองค์เดียว ครั้นออกพรรษาแล้ว ตรัสแก่เหล่าภิกษุว่า ทรงจำพรรษาอยู่มากด้วยอานาปานสติสมาธิ และตรัสว่าอานาปานสติสมาธินี้ จะเรียกว่าเป็นอริยวิหาร เป็นพรหมวิหาร เป็นตถาคตวิหารก็ได้ทั้งนั้น (สํ.ม. ๑๙/๑๓๖๖/๔๑๓)
       ในคัมภีร์สายเนตติปกรณ์แสดงวิหาร ๔ คือ ทิพพวิหาร (ได้แก่ รูปาวจรสมาบัติ ๔) พรหมวิหาร (ได้แก่ อัปปมัญญา ๔) อริยวิหาร (ได้แก่ ผลสมาบัติ ๔) และ อาเนญชวิหาร (ได้แก่ อรูปสมาบัติ ๔), แต่ที่แสดงวิหาร ว่ามี ๓ นั้น ท่านว่ารวมอรูปสมาบัติอยู่ในทิพพวิหารด้วยแล้ว (เนตติวิภา.ฏี.๓๒๔; ม๑๑.ฏี.๕๔)
       ในอรรถกถา-ฏีกาทั่วไป กล่าวถึงวิหารอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นธรรมเครื่องครองชีวิตพื้นฐาน ได้แก่ อิริยาบถวิหาร คืออิริยาบถ ๔ อันเป็นเครื่องบริหารอัตภาพ ประกอบวิหารข้ออื่นทุกอย่าง (ดูเช่น วินย.ฏี.๑/๓๑๔)
       โดยนัยนี้ จึงรวมมีวิหาร ที่แสดงไว้ ๕ อย่าง คือ อิริยาบถวิหาร ทิพพวิหาร พรหมวิหาร อริยวิหาร และ อาเนญชวิหาร

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า วิหาร
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=3188