คำว่า สรทะ, สรทกาล, สรทฤดู, สรทสมัย ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

สรทะ, สรทกาล, สรทฤดู, สรทสมัย ฤดูท้ายฝน, ฤดูสารท,
ฤดูใบไม้ร่วง (แรม ๑ ค่ำ เดือน ๑๐ ถึง ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒) เป็นฤดูที่มีสภาพอากาศสดใส ยามฝนตก ก็เป็นฝนเม็ดโต โดยทั่วไปอากาศโปร่งแจ่มใส ปราศจากเมฆหมอก ดวงอาทิตย์ลอยเด่น แผดแสงกล้า ท้องฟ้าสว่างแจ่มจ้า ยามราตรี ดาวพระศุกร์ส่องแสงสกาว มีพุทธพจน์ตรัสถึงบ่อยครั้ง ในข้อความอุปมาอุปไมยต่างๆ;
ดู มาตรา

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า สรทะ, สรทกาล, สรทฤดู, สรทสมัย
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=3434