ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
คำว่า กกุธานที คำว่า สุปปพุทธะ คำว่า สุปปารกะ คำว่า สุพาหุ คำว่า โอฬาริกรูป
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

สุปปารกะ ชื่อเมืองท่าสำคัญในชมพูทวีป ที่พ่อค้าเดินเรือไปค้าขายทางทะเล มีชื่อปรากฏตั้งแต่ในพระไตรปิฎกเคียงข้างกับภารุกัจฉะ ตัมพปัณณิ และสุวรรณภูมิ เป็นต้น
       (เช่น ขุ.ม. ๒๙/๒๕๔/๑๘๘, ๒๙/๘๑๐/๕๐๔) อยู่ห่างจากสาวัตถี ๑๒๐ โยชน์ (ธ.อ.๔/๙๕; อุ.อ. ๘๙; อป.อ. ๒/๒๘๙) เป็นถิ่นเกิดของพระมหาสาวกปุณณสุนาปรันตะ พระพาหิยทารุจีริยะก็เกิดที่นั่น และหลังจากเรือแตกก็ได้ขึ้นไปอาศัยอยู่ ก่อนมาพบพระพุทธเจ้า,
       เรียกเต็มว่า สุปปารกปัฏฏนะ อยู่ในสุนาปรันตชนบท, ตำราสันนิษฐานกันว่าได้แก่ถิ่นชื่อ Sopara ทางทิศเหนือของเมืองบอมเบย์ (Bombay) ที่บัดนี้เรียก Mumbai;
       ดู ปุณณสุนาปรันตะ, ภารุกัจฉะ, สุวรรณภูมิ

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า สุปปารกะ
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=3885

คำว่า กกุธานที คำว่า สุปปพุทธะ คำว่า สุปปารกะ คำว่า สุพาหุ คำว่า โอฬาริกรูป

บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖ บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔ หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]