คำว่า เสนาสนะ ๙ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

เสนาสนะ ๙ หมายถึง เสนาสนะอันสงัด (วิวิตตเสนาสนะ) ๙ อย่าง ที่ตรัสไว้ดังนี้
       “อรญฺญํ รุกฺขมูลํ ปพฺพตํ กนฺทรํ คิริคุหํ สุสานํ วนปตฺถํ อพฺโภกาสํ ปลาลปุญฺชํ”
       (เช่น ที.ปา. ๑๑/๒๖/๕๑) (ป่า โคนไม้ ภูเขา ซอกเขา ถ้ำ ป่าช้า ป่าชัฏ ที่แจ้ง ลอมฟาง),
       บ่อยครั้ง ตรัสเพียง ๓ คำ คือ อรัญ รุกขมูล และสุญญาคาร ซึ่งอรรถกถาไขความว่า สุญญาคาร (เรือนว่าง) หมายถึง ๗ อย่างต่อจากป่าและโคนไม้ คือตั้งแต่ภูเขาถึงลอมฟาง;
       ดู สุญญาคาร

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า เสนาสนะ ๙
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=3926