คำว่า อธิษฐานธรรม ๔ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

อธิษฐานธรรม ธรรมที่ควรตั้งไว้ในใจ, ธรรมเป็นที่มั่น,
       หลักธรรมที่ใช้ตั้งตัวให้มั่นหรือเป็นที่ตั้งตัวให้มั่น เพื่อจะสามารถยึดเอาหรือลุถึงผลสำเร็จที่เป็นจุดหมาย เฉพาะอย่างยิ่งพระภิกษุใช้ตั้งตัวเพื่อจะบรรลุอรหัตตผล มี ๔ อย่าง คือ
       ๑. ปัญญา ๒. สัจจะ ๓. จาคะ ๔. อุปสมะ หรือสันติ
       นิยมเรียกชื่อเต็มของแต่ละข้อว่า
           ๑. ปัญญาธิฏฐาน
           ๒. สัจจาธิฏฐาน
           ๓. จาคาธิฏฐาน
           ๔. อุปสมาธิฏฐาน
       และเรียกรวมว่า อธิฏฐาน ๔ หรือจตุราธิฏฐาน ทั้งนี้มีหลักการปฏิบัติตามพุทธพจน์ว่า
       ๑. พึงไม่ประมาท [หมั่นใช้หมั่นพัฒนา] ปัญญา
       ๒. พึงรักษา [อนุรักษ์] สัจจะ
       ๓. พึงเพิ่มพูนจาคะ
       ๔. พึงศึกษาสันติ (เรียงคำอย่างบาลีเป็นสันติศึกษา)

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า อธิษฐานธรรม ๔
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=4091