คำว่า คิหิวินัย ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

คิหิวินัย วินัยของคฤหัสถ์, คำสอนทั้งหมดในสิงคาลกสูตร (ที.ปา. ๑๑/๑๗๒ /๑๙๔, สิคาโลวาทสูตร ก็เรียก) ที่พระพุทธเจ้าตรัสแก่นายสิงคาลกะ คหบดีบุตร ผู้กำลังไหว้ทิศ บนทางเสด็จจะเข้าไปบิณฑบาตในเมืองราชคฤห์ ชื่อว่าเป็นคิหิวินัย
มีใจความว่าให้ละเว้นความชั่ว ๑๔ อย่าง (กรรมกิเลส ๔, อคติ ๔, อบายมุข ๖) แล้วเป็นผู้ปกแผ่ทิศทั้ง ๖ (เว้นห่างมิตรเทียม ๔, คบหามิตรแท้ ๔, จัดสรรทรัพย์เป็นโภควิภาค ๔, บำรุงทิศ ๖)

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า คิหิวินัย
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=434