คำว่า อหังการ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

อหังการ การทำ (ความยึดถือว่า) “ตัวข้า”, การยึดถือว่าตัวกู; มักมาคู่กับ มมังการ คือ การทำ (ความยึดถือว่า) “ของข้า”, การยึดถือว่าของกู, และมักพูดควบกันเป็น “อหังการ-มมังการ” แปลกันง่ายๆ ว่า การถือว่าตัวเรา ของเรา;
มมังการ เป็นตัณหา ส่วน อหังการ บางแห่งว่าเป็นทิฏฐิ บางแห่งว่าเป็นมานะ บางแห่งว่าเป็นมานะและทิฏฐิ (ในคำว่า “อหังการมมังการมานานุสัย” อรรถกถาหนึ่งอธิบายว่า อหังการ เป็นทิฏฐิ มมังการ เป็นตัณหา มานานุสัย เป็นมานะ – ม.อ.๓/๑๔๖);
ในภาษาไทย อหังการ มักใช้ในความหมายที่เพี้ยนไป กลายเป็นความเย่อหยิ่ง ความทะนงตัว จองหอง ก้าวร้าวอวดดี

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า อหังการ
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=4367