คำว่า อาฆาต ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

อาฆาต ความเคียดแค้น, ความผูกใจเจ็บ;
       โดยวิเคราะห์ศัพท์ว่าเป็นสภาวะที่บีบคั้นทำร้ายจิต, โดยทั่วไปท่านว่าเป็นชื่อของความโกรธ
       (เช่น ที.อ.๑/๕๑, ม.อ.๒/๒๕) เป็นไวพจน์ของพยาบาท (ที๑.ฏี.๑/๒๔๖)
       นัยอื่นที่พึงทราบ เช่นว่า ความโกรธเกิดขึ้นครั้งหนึ่งแล้ว เกิดขึ้นซ้ำๆ อีก เรียกว่าผูกอาฆาต หรือว่าอาฆาตที่เกิดขึ้นโดยมีปัจจัยพิเศษ ไม่ยอมหายไป เหมือนถูกผูกติดไว้ในอารมณ์ของมัน จึงเกิดซ้ำอีกๆ เรียกว่าผูกอาฆาต (เช่น ที๓.ฏี.๓๓๓)

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า อาฆาต
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=4521