ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
คำว่า กกุธานที คำว่า อายุกษัย, อายุขัย คำว่า อายุกัป, อายุกัปป์ คำว่า อายุวัฒนะ คำว่า โอฬาริกรูป
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

อายุกัป, อายุกัปป์ กาลกำหนดแห่งอายุ, กำหนดอายุ, ประมาณแห่งอายุ,
       ช่วงเวลาแต่เกิดถึงตาย ตามปกติ หรือที่ควรจะเป็น ของสัตว์ประเภทนั้นๆ ในยุคสมัยนั้นๆ
       ดังเช่นในพุทธกาลนี้ มนุษย์มีอายุประมาณ ๑๐๐ ปี (ที.ม. ๑๐/๔/๔);
       ดู กัป

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า อายุกัป, อายุกัปป์
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=4606

คำว่า กกุธานที คำว่า อายุกษัย, อายุขัย คำว่า อายุกัป, อายุกัปป์ คำว่า อายุวัฒนะ คำว่า โอฬาริกรูป

บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖ บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔ หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]