คำว่า ตัณหา ๑- ตัณหา๑ ในพจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ตัณหา ^๑- ความทะยานอยาก, ความร่านรน, ความปรารถนา, ความอยากเสพ อยากได้ อยากเอาเพื่อตัว, ความแส่หา, มี ๓ คือ
       ๑. กามตัณหา ความทะยานอยากในกาม อยากได้อารมณ์อันน่าใคร่
       ๒. ภวตัณหา ความทะยานอยากในภพ อยากเป็นนั่นเป็นนี่
       ๓. วิภวตัณหา ความทะยานอยากในวิภพ อยากไม่เป็นนั่นไม่เป็นนี่ อยากพรากพ้นดับสูญไปเสีย;
       ตัณหา ๑๐๘ ตามนัยอย่างง่าย = ตัณหา ๓ x อารมณ์ ๖ x ๒ (ภายใน+ภายนอก) x กาล ๓;
       ดู ปปัญจะ, มานะ; เทียบ ฉันทะ 2.

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ตัณหา ๑- ตัณหา๑
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=836