|
|
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |
|
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
 |
|
| ทมิฬ ชื่อชนเผ่าหนึ่งในสิงหฬทวีป คือเกาะลังกา เคยชิงราชสมบัติพระเจ้าวัฏฏคามินีอภัยได้; ชนชาวทมิฬมีถิ่นเดิมอยู่ในส่วนล่างของทักขิณาบถคือดินแดนหนใต้ของชมพูทวีป, ในสมัยสังคายนาครั้งที่ ๕ (พ.ศ. ๔๕๕ หรือ ๔๓๖ หรือ ๔๕๐) ดินแดนของชาวทมิฬคือต่อจากแคว้นอันธระ (ปัจจุบันเรียกว่า อานธรประเทศ/Andhra Pradesh) ลงไปจนสุดแผ่นดิน ประกอบด้วย ๓ อาณาจักร คือ ปาณฑยะ (Pandya อยู่ใต้สุด) โจละ (Cola หรือ Chola อยู่เหนือขึ้นมาจนต่อกับอันธระ) และเจระ หรือ เกราละ (Cera, Chera หรือ Kerala), พวกเจระไม่พูดภาษาทมิฬอย่าง ๒ พวกแรก แต่พูดภาษามลายลัม บางตำราไม่จัดพวกเจระเป็นทมิฬ, ในบัดนี้ ปาณฑยะและโจละ คือรัฐทมิฬนาฑุ (Tamil Nadu) ส่วนเจระ คือรัฐเล็กๆ ที่ชื่อเกรละ (Kerala) |
|
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ทมิฬ
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=930
    
|
|
บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖ บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔ หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]