![]() |
|
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |
|
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
| ทัศ สิบ, จำนวน ๑๐ (สันสกฤต: ทศ; บาลี: ทส); ในข้อความว่า บารมี ๓๐ ทัศ หรือ บารมีสามสิบทัศ มักให้ถือว่า ทัศ แปลว่า ครบ หรือถ้วน แต่อาจเป็นได้ว่า ทัศ ก็คือสิบนั่นแหละ แต่สันนิษฐานว่า บารมีสามสิบทัศ เป็นคำพูดซ้อน โดยซ่อนความหมายว่า สามสิบนี้ มิใช่แค่ว่านับรายหน่วยเป็น ๓๐ แต่นับเป็นชุดได้ ๓ ทัศ (คือ จำนวนสิบ ๓ ชุด หรือ ๓ สิบ); ดู สมดึงส- |
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
คำว่า ทัศ
https://84000.org/tipitaka/dic/v_i.php?i=982
|
|
บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐ พ.ศ. ๒๕๔๖ บันทึก ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ พิมพ์ครั้งที่ ๓๕ พ.ศ. ๒๕๖๔ หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]