ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
     ฉบับภาษาไทย   บาลีอักษรไทย   บาลีอักษรโรมัน 
อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑ ภาษาบาลี อักษรไทย พระวินัยปิฎกเล่มที่ ๑ วินย. มหาวิภงฺโค (๑)
     [๔๒๔]   เตน   โข   ปน   สมเยน  อญฺญตริสฺสา  ปุราณคณกิยา
ธีตา   อภิรูปา   โหติ   ทสฺสนียา   ปาสาทิกา   ฯ   ตีโรคามกา   จ
อาชีวกสาวกา    อาคนฺตฺวา   ตํ   คณกึ   เอตทโวจุํ   เทหยฺเย   อิมํ
กุมาริกํ   อมฺหากํ   กุมารกสฺสาติ   ฯ   สา   เอวมาห   อหํ  ขฺวยฺยา
ตุเมฺห  น  ชานามิ  เก  วา  อิเม  กสฺส  วาติ  อยญฺจ  เม เอกธีติกา
ตีโรคาโม  จ  คนฺตพฺโพ  นาหํ  ทสฺสามีติ  ฯ  มนุสฺสา เต อาชีวกสาวเก
เอตทโวจุํ   กิสฺส   ตุเมฺห   อยฺยา   อาคตตฺถาติ  ฯ  อิธ  มยํ  อยฺยา
อมุกํ   นาม  คณกึ  ธีตรํ  ยาจิมฺหา  อมฺหากํ  กุมารกสฺส  สา  เอวมาห
อหํ   ขฺวยฺยา  ตุเมฺห  น  ชานามิ  เก  วา  อิเม  กสฺส  วาติ  อยญฺจ
เม   เอกธีติกา   ตีโรคาโม   จ  คนฺตพฺโพ  นาหํ  ทสฺสามีติ  ฯ  กิสฺส
ตุเมฺห    อยฺยา   ตํ   คณกึ   ธีตรํ   ยาจิตฺถ   นนุ   อยฺโย   อุทายิ
วตฺตพฺโพ อยฺโย อุทายิ ทาเปสฺสตีติ ฯ
     {๔๒๔.๑}   อถโข เต อาชีวกสาวกา เยนายสฺมา อุทายิ เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา  อายสฺมนฺตํ  อุทายึ  เอตทโวจุํ  อิธ  มยํ  ภนฺเต อมุกํ นาม
คณกึ  ธีตรํ  ยาจิมฺหา  อมฺหากํ  กุมารกสฺส  สา  เอวมาห  อหํ  ขฺวยฺยา
ตุเมฺห  น ชานามิ เก วา อิเม กสฺส วาติ อยญฺจ เม เอกธีติกา ตีโรคาโม
จ  คนฺตพฺโพ  นาหํ  ทสฺสามีติ  สาธุ  ภนฺเต  อยฺโย ตํ คณกึ ธีตรํ ทาเปตุ
อมฺหากํ   กุมารกสฺสาติ   ฯ  อถโข  อายสฺมา  อุทายิ  เยน  สา  คณกี
เตนุปสงฺกมิ   อุปสงฺกมิตฺวา   ตํ   คณกึ  เอตทโวจ  กิสฺส  อิเมสํ  ธีตรํ
น  เทสีติ  ฯ  อหํ  ขฺวยฺย  อิเม  น  ชานามิ  เก  วา อิเม กสฺส วาติ
อยญฺจ   เม   เอกธีติกา  ตีโรคาโม  จ  คนฺตพฺโพ  นาหํ  ทสฺสามีติ  ฯ
เทหิ   อิเมสํ   อหํ  อิเม  ชานามีติ  ฯ  สเจ  ภนฺเต  อยฺโย  ชานาติ
ทสฺสามีติ  ฯ  อถโข  สา  คณกึ  เตสํ  อาชีวกสาวกานํ  ธีตรํ  อทาสิ ฯ
อถโข  เต  อาชีวกสาวกา  ตํ  กุมาริกํ  เนตฺวา  มาสํเยว สุณิสาโภเคน
ภุญฺชึสุ ตโต อปเรน ทาสีโภเคน ภุญฺชนฺติ ฯ
     [๔๒๕]   อถโข   สา  กุมาริกา  มาตุยา  สนฺติเก  ทูตํ  ปาเหสิ
อหํ   หิ  ทุคฺคตา  ทุกฺขิตา  น  สุขํ  ลภามิ  มาสํเยว  มํ  สุณิสาโภเคน
ภุญฺชึสุ   ตโต   อปเรน   ทาสีโภเคน   ภุญฺชนฺติ  อาคจฺฉตุ  เม  มาตา
มํ   ๑-   เนสฺสตูติ   ฯ  อถโข  สา  คณกี  เยน  เต  อาชีวกสาวกา
เตนุปสงฺกมิ   อุปสงฺกมิตฺวา  เต  อาชีวกสาวเก  เอตทโวจ  มา  อยฺยา
อิมํ    กุมาริกํ   ทาสีโภเคน   ภุญฺชิตฺถ   สุณิสาโภเคน   อิมํ   กุมาริกํ
ภุญฺชถาติ   ฯ   เต  เอวมาหํสุ  นตฺถมฺหากํ  ตยา  สทฺธึ  อาหารูปหาโร
สมเณน    สทฺธึ   อมฺหากํ   อาหารูปหาโร   คจฺฉ   ตฺวํ   น   มยนฺตํ
ชานามาติ   ฯ   อถโข   สา  คณกี  เตหิ  อาชีวกสาวเกหิ  อปสาทิตา
ปุนเทว   สาวตฺถึ  ปจฺจาคญฺฉิ  ฯ  ทุติยมฺปิ  โข  สา  กุมาริกา  มาตุยา
สนฺติเก   ทูตํ   ปาเหสิ   อหํ   หิ   ทุคฺคตา  ทุกฺขิตา  น  สุขํ  ลภามิ
มาสํเยว    มํ   สุณิสาโภเคน   ภุญฺชึสุ   ตโต   อปเรน   ทาสีโภเคน
ภุญฺชนฺติ   อาคจฺฉตุ   เม   มาตา  มํ  เนสฺสตูติ  ฯ  อถโข  สา  คณกี
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ม. โปตฺถเกสุ อยํ ปาโฐ น โหติ ฯ
เยนายสฺมา   อุทายิ   เตนุปสงฺกมิ   อุปสงฺกมิตฺวา   อายสฺมนฺตํ   อุทายึ
เอตทโวจ   สา   กิร   ภนฺเต   กุมาริกา   ทุคฺคตา  ทุกฺขิตา  น  สุขํ
ลภติ   มาสํเยว   นํ  สุณิสาโภเคน  ภุญฺชึสุ  ตโต  อปเรน  ทาสีโภเคน
ภุญฺชนฺติ   วเทยฺยาถ   ภนฺเต   มา   อยฺยา  อิมํ  กุมาริกํ  ทาสีโภเคน
ภุญฺชิตฺถ สุณิสาโภเคน อิมํ กุมาริกํ ภุญฺชถาติ ฯ
     {๔๒๕.๑}   อถโข อายสฺมา อุทายิ เยน เต อาชีวกสาวกา เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา  เต  อาชีวกสาวเก  เอตทโวจ  มา  อยฺยา  อิมํ  กุมาริกํ
ทาสีโภเคน   ภุญฺชิตฺถ   สุณิสาโภเคน   อิมํ  กุมาริกํ  ภุญฺชถาติ  ฯ  เต
เอวมาหํสุ   นตฺถมฺหากํ   ตยา   สทฺธึ   อาหารูปหาโร   คณกิยา  สทฺธึ
อมฺหากํ    อาหารูปหาโร    สมเณน    ภวิตพฺพํ   อพฺยาวเฏน   สมโณ
อสฺส สุสฺสมโณ คจฺฉ ตฺวํ น มยนฺตํ ชานามาติ ฯ
     {๔๒๕.๒}   อถโข  อายสฺมา อุทายิ เตหิ อาชีวกสาวเกหิ อปสาทิโต
ปุนเทว  สาวตฺถึ  ปจฺจาคญฺฉิ  ฯ ตติยมฺปิ โข สา กุมาริกา มาตุยา สนฺติเก
ทูตํ  ปาเหสิ อหํ หิ ทุคฺคตา ทุกฺขิตา น สุขํ ลภามิ มาสํเยว มํ สุณิสาโภเคน
ภุญฺชึสุ   ตโต  อปเรน  ทาสีโภเคน  ภุญฺชนฺติ  อาคจฺฉตุ  เม  มาตา  มํ
เนสฺสตูติ  ฯ  ทุติยมฺปิ  โข  สา  คณกี  เยนายสฺมา  อุทายิ  เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา  อายสฺมนฺตํ  อุทายึ  เอตทโวจ  สา  กิร  ภนฺเต  กุมาริกา
ทุคฺคตา    ทุกฺขิตา    น   สุขํ   ลภติ   มาสํเยว   นํ   สุณิสาโภเคน
ภุญฺชึสุ     ตโต     อปเรน     ทาสีโภเคน    ภุญฺชนฺติ    วเทยฺยาถ
ภนฺเต   มา   อยฺยา  อิมํ  กุมาริกํ  ทาสีโภเคน  ภุญฺชิตฺถ  สุณิสาโภเคน
อิมํ   กุมาริกํ   ภุญฺชถาติ   ฯ   ปฐมํ   จาหํ   เตหิ   อาชีวกสาวเกหิ
อปสาทิโต คจฺฉ ตฺวํ นาหํ คมิสฺสามีติ ฯ


             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑ หน้าที่ ๒๙๖-๒๙๙. https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=424&items=2              อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :- https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=424&items=2&mode=bracket              อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :- https://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=1&item=422&items=2              อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :- https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=1&item=422&items=2              ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=1&i=422              สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑ https://84000.org/tipitaka/read/?index_1 https://84000.org/tipitaka/english/?index_1

อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม

บันทึก ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]