พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑ ภาษาบาลี อักษรไทย
พระวินัยปิฎกเล่มที่ ๑ วินย. มหาวิภงฺโค (๑)

                            เอกาทสมสงฺฆาทิเสสํ
     [๖๐๒]   เตน  สมเยน  พุทฺโธ  ภควา  ราชคเห  วิหรติ เวฬุวเน
กลนฺทกนิวาเป   ฯ   เตน   โข  ปน  สมเยน  เทวทตฺโต  สงฺฆเภทาย
ปรกฺกมติ   จกฺกเภทาย   ฯ   ภิกฺขู   เอวมาหํสุ  อธมฺมวาที  เทวทตฺโต
อวินยวาที  เทวทตฺโต  กถํ  หิ  นาม  เทวทตฺโต สงฺฆเภทาย ปรกฺกมิสฺสติ
จกฺกเภทายาติ  ฯ  เอวํ  วุตฺเต  โกกาลิโก  กฏโมรกติสฺสโก ขณฺฑเทวิยา
ปุตฺโต  สมุทฺททตฺโต  เต  ภิกฺขู  เอตทโวจุํ  มา อายสฺมนฺโต เอวํ อวจุตฺถ
ธมฺมวาที   เทวทตฺโต   วินยวาที   เทวทตฺโต   อมฺหากญฺจ   เทวทตฺโต
ฉนฺทญฺจ   รุจิญฺจ   อาทาย  โวหรติ  ชานาติ  โน  ภาสติ  อมฺหากมฺเปตํ
ขมตีติ  ฯ  เย  เต ภิกฺขู อปฺปิจฺฉา ฯเปฯ เต อุชฺฌายนฺติ ขียนฺติ วิปาเจนฺติ
กถํ  หิ  นาม  ภิกฺขู  เทวทตฺตสฺส  สงฺฆเภทาย  ปรกฺกมนฺตสฺส  อนุวตฺตกา
ภวิสฺสนฺติ   วคฺควาทกาติ   ฯ   อถโข   เต   ภิกฺขู  ภควโต  เอตมตฺถํ
อาโรเจสุํ  ฯ  อถโข  ภควา  เอตสฺมึ  นิทาเน เอตสฺมึ ปกรเณ ภิกฺขุสงฺฆํ
สนฺนิปาตาเปตฺวา  ภิกฺขู  ปฏิปุจฺฉิ  สจฺจํ  กิร  ภิกฺขเว  ภิกฺขู  เทวทตฺตสฺส
สงฺฆเภทาย    ปรกฺกมนฺตสฺส    อนุวตฺตกา    วคฺควาทกาติ   ฯ   สจฺจํ
ภควาติ    ฯ   วิครหิ   พุทฺโธ   ภควา   อนนุจฺฉวิกํ   ภิกฺขเว   เตสํ
โมฆปุริสานํ   ฯเปฯ  กถํ  หิ  นาม  เต  ภิกฺขเว โมฆปุริสา เทวทตฺตสฺส
สงฺฆเภทาย     ปรกฺกมนฺตสฺส    อนุวตฺตกา    ภวิสฺสนฺติ    วคฺควาทกา
เนตํ    ภิกฺขเว    อปฺปสนฺนานํ    วา    ปสาทาย   ฯเปฯ   เอวญฺจ
ปน ภิกฺขเว อิมํ สิกฺขาปทํ อุทฺทิเสยฺยาถ
     {๖๐๒.๑}   ตสฺเสว  โข  ปน  ภิกฺขุสฺส  ภิกฺขู  โหนฺติ  อนุวตฺตกา
วคฺควาทกา เอโก วา เทฺว วา ตโย วา เต เอวํ วเทยฺยุํ มา อายสฺมนฺโต
เอตํ  ภิกฺขุํ  กิญฺจิ  อวจุตฺถ  ธมฺมวาที  เจโส  ภิกฺขุ วินยวาที เจโส ภิกฺขุ
อมฺหากญฺเจโส   ภิกฺขุ   ฉนฺทญฺจ  รุจิญฺจ  อาทาย  โวหรติ  ชานาติ  โน
ภาสติ   อมฺหากมฺเปตํ  ขมตีติ  ฯ  เต  ภิกฺขู  ภิกฺขูหิ  เอวมสฺสุ  วจนียา
มา  อายสฺมนฺโต  เอวํ  อวจุตฺถ  น  เจโส  ภิกฺขุ  ธมฺมวาที  น  เจโส
ภิกฺขุ     วินยวาที    มา    อายสฺมนฺตานมฺปิ    สงฺฆเภโท    รุจฺจิตฺถ
สเมตายสฺมนฺตานํ  สงฺเฆน  สมคฺโค  หิ  สงฺโฆ  สมฺโมทมาโน อวิวทมาโน
เอกุทฺเทโส   ผาสุ  วิหรตีติ  ฯ  เอวญฺจ  เต  ภิกฺขู  ภิกฺขูหิ  วุจฺจมานา
ตเถว   ปคฺคเณฺหยฺยุํ   เต   ภิกฺขู   ภิกฺขูหิ   ยาวตติยํ   สมนุภาสิตพฺพา
ตสฺส  ปฏินิสฺสคฺคาย  ฯ  ยาวตติยญฺเจ  สมนุภาสิยมานา  ตํ ปฏินิสฺสชฺเชยฺยุํ
อิจฺเจตํ กุสลํ โน เจ ปฏินิสฺสชฺเชยฺยุํ สงฺฆาทิเสโสติ ฯ

             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑ หน้าที่ ๔๐๕-๔๐๖.
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=602&items=1
             อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :-
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=602&items=1&mode=bracket
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :-
https://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=1&item=600&items=1
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :-
https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=1&item=600&items=1
             ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=1&i=600
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑
https://84000.org/tipitaka/read/?index_1
https://84000.org/tipitaka/english/?index_1