พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑ ภาษาบาลี อักษรไทย
พระวินัยปิฎกเล่มที่ ๑ วินย. มหาวิภงฺโค (๑)

     [๖๑๑]   โส  ภิกฺขูติ  โย  โส  ทุพฺพจชาติโก  ภิกฺขุ  ฯ  ภิกฺขูหีติ
อญฺเญหิ   ภิกฺขูหิ   ฯ   เย  ปสฺสนฺติ  เย  สุณนฺติ  เตหิ  วตฺตพฺโพ  มา
อายสฺมา   อตฺตานํ   อวจนียํ   อกาสิ   วจนียเมว   อายสฺมา  อตฺตานํ
กโรตุ    อายสฺมาปิ   ภิกฺขู   วเทตุ   สหธมฺเมน   ภิกฺขูปิ   อายสฺมนฺตํ
วกฺขนฺติ   สหธมฺเมน   เอวํ   สํวฑฺฒา  หิ  ตสฺส  ภควโต  ปริสา  ยทิทํ
อญฺญมญฺญวจเนน    อญฺญมญฺญวุฏฺฐาปเนนาติ    ฯ    ทุติยมฺปิ    วตฺตพฺโพ
ตติยมฺปิ   วตฺตพฺโพ   ฯ   สเจ   ปฏินิสฺสชฺชติ  อิจฺเจตํ  กุสลํ  โน  เจ
ปฏินิสฺสชฺชติ   อาปตฺติ   ทุกฺกฏสฺส   ฯ   สุตฺวา   น   วทนฺติ   อาปตฺติ
ทุกฺกฏสฺส   ฯ   โส   ภิกฺขุ   สงฺฆมชฺฌํปิ   อากฑฺฒิตฺวา   วตฺตพฺโพ  มา
อายสฺมา   อตฺตานํ   อวจนียํ   อกาสิ   วจนียเมว   อายสฺมา  อตฺตานํ
กโรตุ    อายสฺมาปิ   ภิกฺขู   วเทตุ   สหธมฺเมน   ภิกฺขูปิ   อายสฺมนฺตํ
วกฺขนฺติ   สหธมฺเมน   เอวํ   สํวฑฺฒา  หิ  ตสฺส  ภควโต  ปริสา  ยทิทํ
อญฺญมญฺญวจเนน    อญฺญมญฺญวุฏฺฐาปเนนาติ    ฯ    ทุติยมฺปิ    วตฺตพฺโพ
ตติยมฺปิ   วตฺตพฺโพ   ฯ   สเจ   ปฏินิสฺสชฺชติ  อิจฺเจตํ  กุสลํ  โน  เจ
ปฏินิสฺสชฺชติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ
     [๖๑๒]   โส   ภิกฺขุ   สมนุภาสิตพฺโพ  ฯ  เอวญฺจ  ปน  ภิกฺขเว
สมนุภาสิตพฺโพ ฯ พฺยตฺเตน ภิกฺขุนา พฏิพเลน สงฺโฆ ญาเปตพฺโพ
     {๖๑๒.๑}   สุณาตุ  เม  ภนฺเต  สงฺโฆ อยํ อิตฺถนฺนาโม ภิกฺขุ ภิกฺขูหิ
สหธมฺมิกํ วุจฺจมาโน อตฺตานํ อวจนียํ กโรติ ฯ โส ตํ วตฺถุํ นปฺปฏินิสฺสชฺชติ ฯ
ยทิ   สงฺฆสฺส   ปตฺตกลฺลํ  สงฺโฆ  อิตฺถนฺนามํ  ภิกฺขุํ  สมนุภาเสยฺย  ตสฺส
วตฺถุสฺส ปฏินิสฺสคฺคาย ฯ เอสา ญตฺติ ฯ
     {๖๑๒.๒}   สุณาตุ  เม  ภนฺเต  สงฺโฆ อยํ อิตฺถนฺนาโม ภิกฺขุ ภิกฺขูหิ
สหธมฺมิกํ วุจฺจมาโน อตฺตานํ อวจนียํ กโรติ ฯ โส ตํ วตฺถุํ นปฺปฏินิสฺสชฺชติ ฯ
สงฺโฆ   อิตฺถนฺนามํ   ภิกฺขุํ  สมนุภาสติ  ตสฺส  วตฺถุสฺส  ปฏินิสฺสคฺคาย  ฯ
ยสฺสายสฺมโต   ขมติ  อิตฺถนฺนามสฺส  ภิกฺขุโน  สมนุภาสนา  ตสฺส  วตฺถุสฺส
ปฏินิสฺสคฺคาย โส ตุณฺหสฺส ยสฺส นกฺขมติ โส ภาเสยฺย ฯ
     {๖๑๒.๓}   ทุติยมฺปิ เอตมตฺถํ วทามิ ฯเปฯ ตติยมฺปิ เอตมตฺถํ วทามิ ฯ
สุณาตุ   เม   ภนฺเต  สงฺโฆ  อยํ  อิตฺถนฺนาโม  ภิกฺขุ  ภิกฺขูหิ  สหธมฺมิกํ
วุจฺจมาโน  อตฺตานํ  อวจนียํ กโรติ ฯ โส ตํ วตฺถุํ นปฺปฏินิสฺสชฺชติ ฯ สงฺโฆ
อิตฺถนฺนามํ  ภิกฺขุํ  สมนุภาสติ  ตสฺส  วตฺถุสฺส ปฏินิสฺสคฺคาย ฯ ยสฺมายสฺมโต
ขมติ   อิตฺถนฺนามสฺส  ภิกฺขุโน  สมนุภาสนา  ตสฺส  วตฺถุสฺส  ปฏินิสฺสคฺคาย
โส ตุณฺหสฺส ยสฺส นกฺขมติ โส ภาเสยฺย ฯ
     {๖๑๒.๔}   สมนุภฏฺโฐ  สงฺเฆน  อิตฺถนฺนาโม  ภิกฺขุ  ตสฺส  วตฺถุสฺส
ปฏินิสฺสคฺคาย ฯ ขมติ สงฺฆสฺส ตสฺมา ตุณฺหี ฯ เอวเมตํ ธารยามีติ ฯ
     [๖๑๓]   ญตฺติยา    ทุกฺกฏํ    ทฺวีหิ   กมฺมวาจาหิ   ถุลฺลจฺจยา
กมฺมวาจาปริโยสาเน อาปตฺติ สงฺฆาทิเสสสฺส ฯ สงฺฆาทิเสสํ อชฺฌาปชฺชนฺตสฺส
ญตฺติยา   ทุกฺกฏํ   ทฺวีหิ   กมฺมวาจาหิ   ถุลฺลจฺจยา   ปฏิปฺปสฺสมฺภนฺติ  ฯ
สงฺฆาทิเสโสติ ฯเปฯ เตนปิ วุจฺจติ สงฺฆาทิเสโสติ ฯ
     [๖๑๔]   ธมฺมกมฺเม    ธมฺมกมฺมสญฺญี   นปฺปฏินิสฺสชฺชติ   อาปตฺติ
สงฺฆาทิเสสสฺส    ฯ   ธมฺมกมฺเม   เวมติโก   นปฺปฏินิสฺสชฺชติ   อาปตฺติ
สงฺฆาทิเสสสฺส     ฯ    ธมฺมกมฺเม    อธมฺมกมฺมสญฺญี    นปฺปฏินิสฺสชฺชติ
อาปตฺติ    สงฺฆาทิเสสสฺส    ฯ   อธมฺมกมฺเม   ธมฺมกมฺมสญฺญี   อาปตฺติ
ทุกฺกฏสฺส  ฯ  อธมฺมกมฺเม  เวมติโก  อาปตฺติ  ทุกฺกฏสฺส  ฯ  อธมฺมกมฺเม
อธมฺมกมฺมสญฺญี อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ
     [๖๑๕]   อนาปตฺติ  อสมนุภาสนฺตสฺส  ปฏินิสฺสชฺชนฺตสฺส  อุมฺมตฺตกสฺส
อาทิกมฺมิกสฺสาติ ฯ
                        ทฺวาทสมสงฺฆาทิเสสํ นิฏฺฐิตํ ฯ
                                 ----------

             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑ หน้าที่ ๔๑๒-๔๑๔.
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=611&items=5
             อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :-
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=611&items=5&mode=bracket
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :-
https://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=1&item=609&items=5
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :-
https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=1&item=609&items=5
             ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=1&i=609
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑
https://84000.org/tipitaka/read/?index_1
https://84000.org/tipitaka/english/?index_1