พระไตรปิฎกเล่มที่ ๔ ภาษาบาลี อักษรไทย
พระวินัยปิฎกเล่มที่ ๔ วินย. มหาวคฺโค (๑)

     [๕๑]   อถโข  ภควโต  เอตทโหสิ  จิรํปิ  โข  อิมสฺส โมฆปุริสสฺส
เอวํ   ภวิสฺสติ   มหิทฺธิโก   โข   มหาสมโณ   มหานุภาโว  น  เตฺวว
จ   โข   อรหา  ยถา  อหนฺติ  ยนฺนูนาหํ  อิมํ  ชฏิลํ  สํเวเชยฺยนฺติ  ฯ
อถโข   ภควา   อุรุเวลกสฺสปํ   ชฏิลํ  เอตทโวจ  เนว  ๑-  โข  ตฺวํ
กสฺสป    อรหา    นาปิ    อรหตฺตมคฺคํ    สมาปนฺโน    สาปิ    เต
ปฏิปทา   นตฺถิ   ยาย   ตฺวํ   อรหา   วา   อสฺสสิ  ๒-  อรหตฺตมคฺคํ
วา   สมาปนฺโนติ   ฯ  อถโข  อุรุเวลกสฺสโป  ชฏิโล  ภควโต  ปาเทสุ
สิรสา   นิปติตฺวา   ภควนฺตํ   เอตทโวจ   ลเภยฺยามหํ  ภนฺเต  ภควโต
สนฺติเก   ปพฺพชฺชํ   ลเภยฺยามิ   อุปสมฺปทนฺติ   ฯ   ตฺวํ   โขสิ  กสฺสป
ปญฺจนฺนํ   ชฏิลสตานํ   นายโก   วินายโก   อคฺโค   ปมุโข  ปาโมกฺโข
เตปิ ตาว อปโลเกหิ ยถา เต มญฺญิสฺสนฺติ ตถา กริสฺสนฺตีติ ฯ
     {๕๑.๑}   อถโข  อุรุเวลกสฺสโป ชฏิโล เยน เต ชฏิลา เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา   เต   ชฏิเล   เอตทโวจ   อิจฺฉามหํ   โภ   มหาสมเณ
พฺรหฺมจริยํ    จริตุํ   ยถา   ภวนฺโต   มญฺญนฺติ   ตถา   กโรนฺตูติ   ฯ
จิรปฏิกา   มยํ   โภ   มหาสมเณ   อภิปฺปสนฺนา  สเจ  ภวํ  มหาสมเณ
พฺรหฺมจริยํ    จริสฺสติ    สพฺเพ    ว    มยํ   มหาสมเณ   พฺรหฺมจริยํ
จริสฺสามาติ   ฯ  อถโข  เต  ชฏิลา  เกสมิสฺสํ  ชฏามิสฺสํ  ขาริกาชมิสฺสํ
อคฺคิหุตฺตมิสฺสํ    อุทเก    ปวาเหตฺวา    เยน   ภควา   เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา   ภควโต   ปาเทสุ  สิรสา  นิปติตฺวา  ภควนฺตํ  เอตทโวจุํ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. เนว จ โข ... ฯ    ๒ ยุ. อสฺส ฯ
ลเภยฺยาม    มยํ    ภนฺเต   ภควโต   สนฺติเก   ปพฺพชฺชํ   ลเภยฺยาม
อุปสมฺปทนฺติ    ฯ    เอถ    ภิกฺขโวติ   ภควา   อโวจ   สฺวากฺขาโต
ธมฺโม    จรถ    พฺรหฺมจริยํ    สมฺมา   ทุกฺขสฺส   อนฺตกิริยายาติ   ฯ
สา ว เตสํ อายสฺมนฺตานํ อุปสมฺปทา อโหสิ ฯ
     [๕๒]   อทฺทสา   โข   นทีกสฺสโป   ชฏิโล  เกสมิสฺสํ  ชฏามิสฺสํ
ขาริกาชมิสฺสํ    อคฺคิหุตฺตมิสฺสํ    อุทเก    วุยฺหมาเน   ฯ   ทิสฺวานสฺส
เอตทโหสิ   มา   เหว   เม   ภาตุโน  อุปสคฺโค  อโหสีติ  ฯ  ชฏิเล
ปาเหสิ   คจฺฉถ   เม   ภาตรํ   ชานาถาติ   สามญฺจ  ตีหิ  ชฏิลสเตหิ
สทฺธึ     เยนายสฺมา    อุรุเวลกสฺสโป    เตนุปสงฺกมิ    อุปสงฺกมิตฺวา
อายสฺมนฺตํ  อุรุเวลกสฺสปํ  เอตทโวจ  อิทํ  นุ  โข  กสฺสป  เสยฺโยติ  ฯ
อามาวุโส อิทํ เสยฺโยติ ฯ
     {๕๒.๑}   อถโข  เต  ชฏิลา  เกสมิสฺสํ  ชฏามิสฺสํ  ขาริกาชมิสฺสํ
อคฺคิหุตฺตมิสฺสํ    อุทเก    ปวาเหตฺวา    เยน   ภควา   เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา     ภควโต    ปาเทสุ    สิรสา    นิปติตฺวา    ภควนฺตํ
เอตทโวจุํ    ลเภยฺยาม    มยํ   ภนฺเต   ภควโต   สนฺติเก   ปพฺพชฺชํ
ลเภยฺยาม    อุปสมฺปทนฺติ    ฯ    เอถ    ภิกฺขโวติ   ภควา   อโวจ
สฺวากฺขาโต  ธมฺโม  จรถ  พฺรหฺมจริยํ  สมฺมา  ทุกฺขสฺส  อนฺตกิริยายาติ ฯ
สา ว เตสํ อายสฺมนฺตานํ อุปสมฺปทา อโหสิ ฯ
     [๕๓]   อทฺทสา   โข   คยากสฺสโป  ชฏิโล  เกสมิสฺสํ  ชฏามิสฺสํ
ขาริกาชมิสฺสํ    อคฺคิหุตฺตมิสฺสํ    อุทเก    วุยฺหมาเน   ฯ   ทิสฺวานสฺส
เอตทโหสิ   มา   เหว   เม   ภาตูนํ   อุปสคฺโค  อโหสีติ  ฯ  ชฏิเล
ปาเหสิ  คจฺฉถ  เม  ภาตโร  ชานาถาติ  สามญฺจ ทฺวีหิ ชฏิลสเตหิ [๑]-
เยนายสฺมา    อุรุเวลกสฺสโป   เตนุปสงฺกมิ   อุปสงฺกมิตฺวา   อายสฺมนฺตํ
อุรุเวลกสฺสปํ  เอตทโวจ  อิทํ  นุ  โข  กสฺสป  เสยฺโยติ  ฯ  อามาวุโส
อิทํ  เสยฺโยติ  ฯ  อถโข  เต  ชฏิลา  เกสมิสฺสํ  ชฏามิสฺสํ ขาริกาชมิสฺสํ
อคฺคิหุตฺตมิสฺสํ    อุทเก    ปวาเหตฺวา    เยน   ภควา   เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา   ภควโต   ปาเทสุ  สิรสา  นิปติตฺวา  ภควนฺตํ  เอตทโวจุํ
ลเภยฺยาม  มยํ  ภนฺเต  ภควโต สนฺติเก ปพฺพชฺชํ ลเภยฺยาม อุปสมฺปทนฺติ ฯ
เอถ  ภิกฺขโวติ  ภควา  อโวจ  สฺวากฺขาโต ธมฺโม จรถ พฺรหฺมจริยํ สมฺมา
ทุกฺขสฺส   อนฺตกิริยายาติ   ฯ   สา  ว  เตสํ  อายสฺมนฺตานํ  อุปสมฺปทา
อโหสิ ฯ

             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๔ หน้าที่ ๖๐-๖๒.
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=4&item=51&items=3
             อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :-
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=4&item=51&items=3&mode=bracket
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :-
https://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=4&item=51&items=3
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :-
https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=4&item=51&items=3
             ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=4&i=51
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๔
https://84000.org/tipitaka/read/?index_4
https://84000.org/tipitaka/english/?index_4