อรรถกถาเล่มที่ ๑๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
องฺ.อ. (มโนรถ.๓)
หน้าที่ ๓๗๗.

                          ๔. จตุตฺถปณฺณาสก
     [๑๕๕] จตุตฺถสฺส ปฐมาทีนิ อุตฺตานตฺถาเนวาติ.
                       ๘. กมฺมนิทานสุตฺตวณฺณนา
     [๑๗๔] อฏฺฐเม โลภเหตุกมฺปีติ ปาณาติปาตสฺส โลโภ อุปนิสฺสยโกฏิยา เหตุ
โหติ โทสโมหสมฺปยุตฺโตปิ. อิมินา อุปาเยน สพฺพตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ.
                        ๙. ปริกฺกมนสุตฺตวณฺณนา
     [๑๗๕] นวเม ปริกฺกมนํ โหตีติ ปริวชฺชนํ โหติ.
                         ๑๐. จุนฺทสุตฺตวณฺณนา
     [๑๗๖] ทสเม กมฺมารปุตฺตสฺสาติ สุวณฺณการปุตฺตสฺส. กสฺส โน ตฺวนฺติ กสฺส
นุ ตฺวํ. ปจฺฉาภูมิกาติ ๑- ปจฺฉาภูมิวาสิกา. กมณฺฑลุกาติ กมณฺฑลุธาริโน. เสวาล-
มาลิกาติ เสวาลมาลา วิย ธาเรนฺติ. เสวาลปฏนิวาสิตาติปิ วุตฺตเมว. อุทโกโรหกาติ
สายตติยกํ อุทโกโรหนานุโยคมนุยุตฺตา. อามเสยฺยาสีติ หตฺเถน ปริมชฺเชยฺยาสิ.
                       ๑๑. ชาณุสฺโสณิสุตฺตวณฺณนา
     [๑๗๗] เอกาทสเม อุปกปฺปตูติ ปาปุณาตุ. ฐาเนติ โอกาเส. โน อฏฺฐาเนติ
โน อโนกาเส. เนรยิกานํ อาหาโร นาม ตตฺถ นิพฺพตฺตนกมฺมเมว. เตเนว หิ
เต ตตฺถ ยาเปนฺติ. ติรจฺฉานโยนิกานํ ปน ติณปณฺณาทิวเสน อาหาโร เวทิตพฺโพ,
มนุสฺสานํ โอทนกุมฺมาสาทิวเสน, เทวานํ สุทฺธาโภชนาทิวเสน, ปิตฺติวิสยิกานํ ๒-
เขฬสิงฺฆาณิกาทิวเสน. ยํ วา ปนสฺส อิโต อนุปฺปเวจฺฉนฺตีติ ยํ ตสฺส มิตฺตาทโย
อิโต ททนฺตา อนุปเวเสนฺติ. ปิตฺติเวสยิกาเอว หิ ปรทตฺตูปชีวิโน โหนฺติ, น อญฺเญสํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปจฺฉาภูมกาติ  ๒ ฉ.ม. เปตฺติเวสยิกานํ. เอวมุปริปิ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ หน้าที่ ๓๗๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=16&page=377&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=16&A=8470&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=16&A=8470&modeTY=2&pagebreak=1#p377