อรรถกถาเล่มที่ ๑๙ ภาษาบาลี อักษรไทย
ธ.อ.๒ อปฺปมาท-จิตฺตวคฺค
หน้าที่ ๑๑๗.

อสณฺฐหนฺตํ ๑- จปลํ. จิตฺตนฺติ: วิญฺญาณํ. ภูมิวตฺถุอารมฺมณ-
กิริยาทิวิจิตฺตตาย ปเนตํ `จิตฺตนฺติ วุตฺตํ. ทุรกฺขนฺติ: กิฏฺฐสมฺพาเธ
กิฏฺฐขาทกโคณํ วิย เอกสฺมึ สปฺปายารมฺมเณเยว ทุฏฺฐปนโต
ทุรกฺขํ. ทุนฺนิวารยนฺติ. วิสภาคารมฺมณํ คจฺฉนฺตํ ปฏิเสเธตุํ
ทุรกฺขตฺตา ทุนฺนิวารยํ. อุสุกาโรว เตชนนฺติ: ยถา นาม อุสุกาโร
อรญฺญโต เอกํ ทณฺฑํ อาหริตฺวา นิตฺตจํ กตฺวา กญฺชิยเตเลน
มกฺขิตฺวา องฺคารกปลฺเล ตาเปตฺวา รุกฺขาฬเก อุปฺปีเฬตฺวา นีวงฺกํ
อุชุํ วาลวิชฺฌนโยคฺคํ กโรติ, กตฺวา จ ปน ราชราชมหามตฺตานํ
สิปฺปํ ทสฺเสตฺวา มหนฺตํ สกฺการสมฺมานํ ลภติ; เอวเมว เมธาวี
ปณฺฑิโต วิญฺญู ปุริโส ผนฺทนาทิสภาวเมตํ จิตฺตํ ธุตงฺคารญฺญวาสวเสน
นิตฺตจํ อปคตโอฬาริกกิเลสํ กตฺวา สทฺธาสิเนเหน เตเมตฺวา
กายิกเจตสิกวิริเยน ตาเปตฺวา สมถวิปสฺสนาฬเก อุปฺปีเฬตฺวา อุชุํ
อกุฏิลํ นิพฺพิเสวนํ กโรติ, กตฺวา จ ปน สงฺขาเร สมฺมสิตฺวา
มหนฺตํ อวิชฺชากฺขนฺธํ ปทาเลตฺวา "ติสฺโส วิชฺชา ฉ อภิญฺญา นว
โลกุตฺตรธมฺเมติ อิมํ วิเสสํ หตฺถคตเมว กตฺวา อคฺคทกฺขิเณยฺยภาวํ
ลภติ.
     วาริโชวาติ: มจฺโฉ วิย. ถเล ขิตฺโตติ: หตฺเถน วา
ปาเทน วา ชาลาทีนํ วา อญฺญตเรน ถเล ฉฑฺฑิโต.
โอกโมกตอุพฺภโตติ: "โอกปุณฺเณหิ จีวเรหีติ ๒- เอตฺถ อุทกํ โอกํ,
"โอกํ ปหาย อนิเกตสารีติ ๓- เอตฺถ อาลโย, อิธ อุภยํปิ ลพฺภติ.
@เชิงอรรถ: ๑. สี. ม. ยุ. อสณฺฐหนฺโต.   ๒. มหาวคฺค [วินย] ทุติย. ๑๓๕.
@๓. สํ. ขนฺธ ๑๗/๑๒.


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๙ หน้าที่ ๑๑๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=19&page=117&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=19&A=2419&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=19&A=2419&modeTY=2&pagebreak=1#p117