อรรถกถาเล่มที่ ๑๙ ภาษาบาลี อักษรไทย
ธ.อ.๒ อปฺปมาท-จิตฺตวคฺค
หน้าที่ ๙๔.

ปพฺพชิตกิจฺจํ  มตฺถกํ ปตฺตนฺติ ปุจฺฉิ. ปมตฺโต ภิกฺขุ อาห
"กุโต ภนฺเต เอตสฺส อปฺปมาโท, คตกาลโต ปฏฺฐาย นิปชฺชิตฺวา
นิทฺทายนฺโต วีตินาเมสีติ. "ตฺวํ ปน ๑- ภิกฺขูติ. "อหํ ภนฺเต สกาลสฺเสว
ทารูนิ อาหริตฺวา องฺคารกปลฺลํ สชฺเชตฺวา   ปฐมยามํ วิสิพฺพนฺโต
นิสีทิตฺวา อนิทฺทายนฺโต วีตินาเมสินฺติ. อถ นํ สตฺถา "ตฺวํ ปมตฺโต
กาลํ วีตินาเมตฺวา  `อปฺปมตฺโตมฺหีติ วทสิ, อปฺปมตฺตํ ปน ปมตฺตํ
กโรสิ: ตฺวํ มม ปุตฺตสฺส สนฺติเก ชวจฺฉินฺโน ทุพฺพลสฺโส วิย,
เอส ปน ตว สนฺติเก สีฆชวสฺโส วิยาติ วตฺวา อิมํ คาถมาห
         "อปฺปมตฺโต ปมตฺเตสุ    สุตฺเตสุ พหุชาคโร
          อพลสฺสํว สีฆสฺโส      หิตฺวา ยาติ สุเมธโสติ.
     ตตฺถ อปฺปมตฺโตติ; สติเวปุลฺลปตฺตตาย อปฺปมาทสมฺปนฺโน
ขีณาสโว. ปมตฺเตสูติ: สติโวสฺสคฺเค ฐิเตสุ สตฺเตสุ. สุตฺเตสูติ;
สติชาคริยาภาเวน สพฺพิริยาปเถสุ นิทฺทายนฺเตสุเยว. พหุชาคโรติ:
มหนฺเต สติเวปุลฺลชาคริเย ฐิโต. อพลสฺสํวาติ: กุณฺฐปาทฉินฺนชวํ
ทุพฺพลสฺสํ สีฆชโว สินฺธวาชานิโย วิย. สุเมธโสติ: อุตฺตมปญฺโญ
ตถารูปํ ปุคฺคลํ อาคเมนปิ อธิคเมนปิ หิตฺวา ยาติ: มนฺทปญฺญสฺมึ
หิ เอกํ สุตฺตํ คเหตุํ วายมนฺเตเยว, สุเมธโส เอกํ วคฺคํ
คณฺหาติ, เอวํ ตาว อาคเมน หิตฺวา ยาติ; มนฺทปญฺเญ ปน
รตฺติฏฺฐานทิวาฏฺฐานานิ กาตุํ วายมนฺเตเยว กมฺมฏฺฐานํ อุคฺคเหตฺวา
สชฺฌายนฺเตเยว, จ สุเมธโส ปุพฺพภาเคปิ ปเรน กตํ รตฺติฏฺฐานํ วา
@เชิงอรรถ: ๑. ม. ยุ. กึ.  ตฺวํ ปน.


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๙ หน้าที่ ๙๔.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=19&page=94&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=19&A=1947&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=19&A=1947&modeTY=2&pagebreak=1#p94